PROBLEMY NIEDOSTOSOWANIA SPOŁECZNEGO
Prostytucja jako zjawisko wykolejenia społecznego.
PLAN PRACY
Wstęp
I. Nieprzystosowanie społeczne.
1.1.Objawy nieprzystosowania społecznego,
II. Zjawisko wykolejenia społecznego.
III. Prostytucja.
3.1. Pojęcie prostytucji.
3.2. Formy prostytucji.
3.3. Przyczyny uprawiania prostytucji.
3.4. Walka z prostytucją.
3.5. Program " Tada " - uliczni wychowawcy.
3.6. Prostytucja nieletnich dziewcząt.
3.7. Zagrożenie zdrowia.
IV. Prostytucja w badaniach statystycznych.
Zakończenie.
Bibliografia.
Wstęp
Objawem wykolejenia społecznego jest
niekonwencjonalne zachowanie seksualne - prostytucja. Uprawianie prostytucji
nie pozostaje bez wpływu na psychikę kobiety. Największe niebezpieczeństwo,
jakie niesie prostytucja, polega na całkowitym odhumanizowaniu życia płciowego,
sprowadzeniu go do aktu fizjologicznego odartego z wszystkich cennych i
wzbogacających człowieka elementów psychologicznych ( miłości, uczuć ).
Trudno ustalić granice prostytucji, w dobie
dużej swobody seksualnej, akceptowanej przez wiele społeczeństw. Trudno
określić rozmiary zjawisk zakaz rejestrowania prostytutek - zakaz prowadzenia
statystyk na ten temat, miał na celu odejście od form " negatywnego
wyróżniania " - powód utrudnianie prostytutkom podjęcie decyzji o zmianie
życia. Dlatego dane statystyczne obecnie dotyczą prostytutek, które weszły w
konflikt z prawem i zostały zarejestrowane z powodu popełnienia jakiegoś
przestępstwa.
Analiza danych świadczy jednak o stałym
wzroście liczby prostytutek.
Wzrost różnego typu agencji towarzyskich
oficjalnie reklamujących w prasie swe usługi niepokoi, choć agencje działają
niezgodnie z "literą prawa" prowadzą działalność jawnie i bez
ograniczeń. Niemal lawinowo powstaje coraz więcej agencji, sex-shop-ów,
wytwórni filmów pornograficznych, salonów masażu erotycznego, agencji
oferujących panie do towarzystwa z powinnością spełniania wszystkich zachcianek
klientów, prywatne burdeliki dla określonych grup zawodowych np. kierowców
Problemem o charakterze już międzynarodowym
stał się transfer kobiet i stręczenie do nierządu poza granicami kraju. Jest to
przestępczość dobrze zorganizowana, jej organizatorzy dopuszczają się gwałtów,
uszkodzeń ciała, stosują groźby wobec kobiet. Werbowanie odbywa się pod różnymi
pretekstami
( zatrudnianie za granicą w charakterze
modelek, kelnerek, barmanek, hostess itp. )
Za granicą kobiety zostają
ubezwłasnowolnione , presja psychiczna, zabór paszportu, groźby, wciągnięcie w
proceder i kontrolę przez inne prostytutki.
Polskie prostytutki najczęściej werbowane
są do nielegalnych domów publicznych na terenie Niemiec, Belgii, Holandii,
Austrii, Szwajcarii, Francji, a także na Bliski Wschód.
Obecnie obywatelki b. ZSRR uprawiają
nierząd w TIR-ach, podrzędnych barach, w hotelach robotniczych, w pociągach tak
zwane " wagonówki ".Rezultaty rozpoznawania i ścigania tej
działalności jest wysoce niezadowalające, tym bardziej że zagrożenia związane z
patologią obyczajów będą się nadal poszerzać Coraz częściej ubóstwo, brak pracy
i środków utrzymania rodziny będzie pchać niektóre dziewczyny do uprawiania
nierządu. Do powstałych peep-shop-ów ciągnie młode dziewczęta często
doprowadzają je
własne matki, traktując córki jak towar,
który można sprzedać drogo a zarazem poufnie bez wystawiania na moralny osąd
własnego środowiska, "Jak dziewczyna
jest zgrabna, ma ładny biust - to niech się rozbiera, co jej szkodzi "
- to wypowiedź jednej z matek polskich. Jestem nauczycielką w szkole średniej ,
miałam kontakt z dziewczynami które uprawiały prostytucję , zawsze zadawałam
sobie pytanie co je do tego skłoniło, dlaczego tak młode ładne dziewczyny
wybrały właśnie taką drogę życiową ?
Dlaczego rodzice pogodzili się z takimi
decyzjami ?
Wybrałam ten temat by pogłębić wiedzę,
dostrzec czynniki które skłaniają młode kobiety do podjęcia takich decyzji ,
zrozumieć dlaczego- znaleźć odpowiedź na bulwersujące mnie pytania.
I. Nieprzystosowanie społeczne
Nieprzystosowanie społeczne pojawiło się
wraz z wystąpieniem pierwszych organizacji ludzkich, należy do tych negatywnych
zjawisk które przedstawiają człowieka w relacji obojętności lub wrogości wobec
pewnych norm.
Termin nieprzystosowanie społeczne używany
jest zamiennie podobnymi terminami jak
" niedostosowanie, wykolejenie społeczne " , chociaż ich zakresy
pojęciowe nie pokrywają się . Każdy z wyżej wymienionych terminów odnosi się do
zachowań jednostek lub grup społecznych . Przy czym chodzi tu o takie
zachowania które są nieadekwatnymi powtarzającymi się reakcjami jednostek na
wymogi i nakazy zawarte w przypisanych im przez system społeczny rolach - roli
dziecka, kolegi, ucznia,itp.
Nieprzystosowanie społeczne wiąże się z
charakterystycznym układem praw lub stanami osobowości skłaniającymi jednostkę
do reagowania w sposób niezgodny z zaleceniami danego systemu społecznego i
wymogami ról społecznych.
O. Lipkowski - Przez niedostosowanie
społeczne rozumie się " zaburzenia charakterologiczne o niejednolitych
objawach, spowodowane niekorzystnymi zewnętrznymi lub wewnętrznymi warunkami
rozwoju, a wyrażające się wzmożonymi długotrwałymi trudnościami w dostosowaniu
się do normalnych warunków społecznych i w realizacji zadań życiowych danej
jednostki".
Niedostosowanie społeczne obejmuje
wszystkie formy zaburzeń w zachowaniu się, które utrudniają funkcjonowanie w
społeczeństwie, czyli obejmuje wszystkie postacie zaburzeń psychicznych.
1.1. Objawy nieprzystosowania społecznego
Symptomy nieprzystosowania społecznego są
obserwowalnymi zdarzeniami lub zachowaniami sprzecznymi z uznawanymi przez
społeczeństwo wzorami zachowań. W zależności od częstości ich występowania,
stopnia skumulowania oraz od ich specyfiki mogą być traktowane jako tzw.
cząstkowe wskaźniki nieprzystosowania.
1. Notoryczne kłamstwa;
2. Ucieczki (z domu lub szkoły );
3. Alkoholizowanie się ( nadużywanie alkoholu );
4. Niekonwencjonalne zachowania seksualne ( prostytucja );
5. Pasożytnictwo społeczne ( nadużywanie korzyści cudzej
pracy );
6. Nadużywanie środków odurzających i podniecających
( narkomania, toksykomania );
7. Zachowania agresywne skierowane na otoczenie zewnętrzne;
8. Zamachy samobójcze;
9. Zachowania przestępcze;
Niektórzy autorzy ( o. Lipkowski )
wymieniają także i inne kategorie zachowań lub ich cech jako symptomatyczne dla
osób nieprzystosowanych społecznie, np. nieposłuszeństwo wobec rodziców,
opiekunów, nauczycieli, lenistwo, lękliwość, zaburzenia koncentracji, cynizm,
brawura. Wymienione wyżej kategorie zachowania nie występują w izolacji, lecz
łączą się w tzw. syndromy zachowań, które są podstawą do wyodrębnienia różnych
odmian nieprzystosowania społecznego ze względu na cechy zachowań składających
się na dany syndrom.
J. Konopnicki wyróżnił pięć syndromów
nieprzystosowania społecznego, są to:
1. Wrogość- powstająca na tle frustracji potrzeb emocjonalnej
zależności, na które składają się takie cechy zachowania
jak; podejrzliwość, szkodzenie innym ludziom, niszczenie
przedmiotów, awantury, bójki, gwałtowne wybuchy gniewu,
wagary.
2. Zahamowanie - powstające na podłożu uszkodzeń lub
osłabienia systemu nerwowego jednostki np. nadmierna
uległość dziecka, bierność i brak ambitnych aspiracji,
ponoszenie częstych porażek, nieśmiałość, lęk przed
ryzykiem, brak pomysłowości i inicjatywy, zamyślenie,
autyzm.
3. Niekonsekwencja - pojawia się na tle uszkodzenia układu
nerwowego, symptomy to: brak koncentracji uwagi,
nieprzemyślane i natychmiastowe reakcje , nadpobudliwość
oraz stany niezrównoważenia emocjonalnego.
4. Aspołeczność- podstawowe symptomy to: silne dążenie
do szkodzenia innym osobom,
bezinteresowne okrucieństwo
brak wrażliwości moralnej, stosowanie
przemocy w
stosunkach interpersonalnych.
5. Wrogość z tendencją do aspołeczności - syndrom mieszany.
Jeśli kryterium wyodrębnienia odmian
nieprzystosowania społecznego jest nieadekwatność funkcjonowania jednostki w
rolach społecznych, wyrażająca się w niepełnym lub sprzecznym z przepisami
roli, funkcjonowaniu w danej roli
( lub w jej wyraźnym odrzuceniu )- to
wówczas można wyróżnić:
1. Nieprzystosowanie do wymogów życia rodzinnego - ze
względu na rolę dziecka w rodzinie;
2. Nieprzystosowanie do wymogów w grupie rówieśniczej
-
ze względu na rolę kolegi;
3. Nieprzystosowanie do wymogów szkolnych - ze względu
na rolę ucznia;
4. Nieprzystosowanie do wymogów roli zawodowej - ze
względu na rolę pracownika;
5. Nieprzystosowanie do wymogów życia małżeńskiego
-
ze względu na rolę męża lub żony;
6. Nieprzystosowanie do psychospołecznych wymogów
związanych z własną płcią - ze względu na rolę płciową.
Objawy wykolejenia społecznego tym łatwiejsze
są do zidentyfikowania i pogrupowania, im częściej występują oraz im wyższy
jest ich poziom skumulowania udanej jednostki w określonym przydziale czasu.
II Wykolejenie obyczajowe
Wykolejenie obyczajowe - gdy jednostka
notorycznie łamie istniejące i obowiązujące ją normy moralne i obyczajowe;
obejmuj następujące klasy zachowań :
- zachowania autodestrukcyjne ( nadużywanie
alkoholu, środków odurzających, próby samobójcze );
- przedwczesne rozpoczynanie życia
seksualnego ( prostytucja )
- pasożytnictwo społeczne ( nieangażowanie
się w naukę lub pracę przez
młodzież i dorosłych w wieku produkcyjnym
Istnieje kilka prostych czynników
sprzyjających wykolejeniu społecznemu:
1 Niekorzystne warunki ekonomiczno-materialne rodziny
(nędza, ubóstwo czyli wychowanie w kulturze biedy);
2. Choroby rodziców lub ich nieobecność w wychowywaniu
dzieci;
3. Kontakt dziecka z podkulturą dewiacyjną;
4. Brak sukcesów szkolnych;
5. Zaburzona struktura rodziny (rozbicie rodziny, sieroctwo)
6. Stagmatyzujące oddziaływanie instytucji wykrywania,
napiętnowania i eliminowania dewiacji (policja, sąd,
zakład poprawczy);
7 Społeczna blokada aspiracji jednostki (np. brak środków
do realizacji aspiracji);
8. Zaburzona struktura osobowości, niska samoocena;
9. Niezrównaważenie emocjonalne;
10.Zaburzenia psychosomatyczne-
nadpobudliwość;
11 Odtrącenie dziecka.
Z pedagogicznego punktu widzenia do
najważniejszych czynników determinujących wykolejenie społeczne dzieci i młodzieży
należą czynniki związane z przebiegiem socjalizacji dziecka w rodzinie, a
zwłaszcza te zdarzenia, które prowadzą do osłabienia lub zerwania więzi
emocjonalnej dziecka z rodzicami.
III Prostytucja.
Prostytucja jest zjawiskiem społecznym .
Jest elementem rzeczywistości o charakterze patologicznym, gdyż wiążąc się z
istotną dla każdego człowieka sferą seksualną, nie spełnia jej podstawowych
funkcji ograniczając się jedynie do sfery biologicznej. Kontakty z prostytutką
dają możliwość osiągnięcia odprężenia, natomiast nie zaspokajają potrzeb
psychicznych i społecznych.
Negatywne oceny moralne wywołuje również fakt,
że prostytucja deprecjonuje godność człowieka traktując go w kategoriach
przedmiotu. Mimo to prostytucja istniała od wieków i istnieć będzie niezależnie
od zakazów natury prawnej jak i moralnej. Czy prostytucję można będzie
kiedykolwiek całkowicie usunąć. Społeczeństwo musi więc się z tym pogodzić i
przydzielić jej miejsce . Prostytucja nie jest karana przez prawo , karane są
związane z nią ujemne społecznie zjawiska ( sutenerstwo , stręczycielstwo ),
zwłaszcza gdy zagrażają młodzieży.
3.1. Pojęcie prostytucji.
Pojęcie prostytucji - termin „ prostytucja „ pochodzi z
łacińskiego prostitutio co oznacza
nierząd uprawiany w celu osiągnięcia zysku , lub od łacińskiego prostare, co oznacza stać przed czymś,
wystawiać, ofiarowywać się na sprzedaż. Prostytucja to oddawanie do dyspozycji
swojego ciała w celu zaspokojenia seksualnego płacących klientów.
Większość badaczy uznaje prostytucję za
zjawisko mieszczące się w ramach patologii społecznej, doszukując się w
uprawianiu nierządu cech zachowań dewiacyjnych. Podkreśla się związki
prostytucji z przestępczością, alkoholizmem i innymi zjawiskami społecznymi.
Wg M Jasińskiej prostytucja to zjawisko o
skali społecznej polegające na tym, że większa lub mniejsza liczba osób
będących członkami danej społeczności uprawia proceder polegający na
świadczeniu usług seksualnych w zamian za korzyści materialne.
„ Prostytutka „ to osoba która zaspakaja
potrzeby seksualne przygodnych partnerów za opłatą, bez zaangażowania
uczuciowego i w zasadzie bez wyboru.
Określenia osób uprawiających prostytucję
znajdujące się w obiegu:
H i e r o d u l a m i zwano w starożytności niewolników i niewolnice
świątynne w służbie bóstwa, oprócz funkcji pełnionych przy uroczystościach
kultowych pełnili oni funkcje związane z prostytucją, np. w Koryncie
prostytuowało się więcej niż 1000 hierodul kobiet.
H e t e r y w starożytnej Grecji najwyższa
warstwa prostytutek – wykształcone arystokratki wśród innych kategorii, hetery
były typowymi prostytutkami świeckimi.
P u e l l a p u b l i c a w języku łacińskim dziewczyna
publiczna. Do kategorii tej należały wszystkie kobiety , które bez wyboru
uprawiały kontakty seksualne , w burdelu lub gdziekolwiek, doznając rozkoszy seksualnej lub nie.
K u r t y z n a dama dworu , kobieta lekkich obyczajów ,
termin „ kurtyzana „ zaczął funkcjonować w Odrodzeniu . Kurtyzany to
prostytutki spędzające życie w wielkim świecie , pozostające na utrzymaniu
możnych kochanków.
M e t r e s y , z francuskiego maitresse, były to kochanki utrzymanki
wysoko postawionych osobistości, królów lub książąt, posiadały znaczne wpływy.
P o s t u r e – g i r l s , z angielskiego to posture – pozować , to prostytutki ,
które w XVIII w specjalizowały się w obnażaniu i pokazywaniu swych wdzięków –
włącznie z narządami płciowymi – zgromadzonym w lokalu mężczyznom. Można je
uznać za prekursorki stripteaserek.
K o k o t y – staromodne
określenie prostytutek „ na wysokim szczeblu „ Słowo cocotte pochodzi z francuskiej mowy dziecięcej w XVIIIw i oznacza
kurczątko , kurka.
C a l l – g i r kobiety uprawiające nowoczesny
rodzaj prostytucji , „ wysoka klasa „ ( z ang. call ) – kontakt z nimi
nawiązuje się przez telefon. Ich wysoki status jest rezultatem wysokiej opłaty.
C a l l – b o y jest to młody mężczyzna uprawiający
prostytucję
G i g o l o to młody mężczyzna , płatny partner
do tańca , będący na usługach kobiet . Czerpie dochody ze stosunków ze
starszymi kobietami .Są to osobnicy uprawiający prostytucję heteroseksualną i
homoseksualną.
3.2. Formy prostytucji.
P R O S T Y T U C J A H E T E R O S E K S U A L N A – świadczenie
usług seksualnych przez kobiety – mężczyznom w zamian za korzyści materialne.
P R O S T Y T U C J A B I O S E K S U A L N A świadczenie usług seksualnych osobom obojga
płci.
P R O S T Y T U C J A H O M O S E K S U A L N A – utrzymywanie
stosunków seksualnych z osobami tej samej płci:
- prostytucja męska ( pederostyczna )
- prostytucja damska ( lesbijska )
Prostytucja jest ściśle mówiąc manifestacją
seksu , bowiem motywy jej uprawiania są przeważnie nie seksualne , jest to
raczej swego rodzaju handel rozgrywający się na terenie seksu handel seksem
jest trudny do usunięcia , gdyż wynika z różnic , między żeńską podażą a męskim
popytem.
3.3 Przyczyny uprawiania prostytucji.
PRZYCZYNY UPRAWIANIA PROSTYTUCJI – od
dawnych czasów ludzi interesowało pytanie: dlaczego skromna, ładna, czasem
pochodząca z dobrego domu dziewczyna zaczyna uprawiać prostytucję.
a. WPŁYWY ŚRODOWISKOWE
- kryzysy ekonomiczne i związana z
nimi potrzeba stwarzania dodatkowych źródeł dochodu,
- migracja większych grup ludności,
wiążąca się z zerwaniem lub rozluźnieniem dotychczasowych więzi międzyludzkich
- ruchy większych mas wojsk, rozbudowa złożonych systemów komunikacji np.
floty dalekomorskiej
- materialne ubóstwo społeczeństwa –
przekształcanie w nieobyczajność.
- wpływ kapitalistycznego stylu życia
– z rozwojem ekonomicznych dążeń u człowieka następuje niszczenie istotnych
wartości życia, co doprowadza do tego, że pieniądz staje się ostateczną miarą
sukcesu
- „ głód życia „ – pęd do użycia
rozkoszy za wszelką cenę
- wtórny analfabetyzm, fluktuacja na
rynku pracy oraz chaos w zakresie pojęć moralnych i etycznych
- dom rodzinny : atmosfera w rodzinie,
brak rodziców, rozbicie rodziny, bieda, nienawiść do rodziców, pragnienie
wczesnej samodzielności, często są to dzieci niemałżeńskie , ojca nałogowego
alkoholika ,
- wyjście z trudnej sytuacji domowej
Badania
przeprowadzone przez dwóch psychiatrów, Borelliego i Starka, wykazały
następujące przyczyny, które skłoniły dziewczęta do uprawiania prostytucji: 20%
bieda i konieczność ekonomiczna, 14% uwiedzenie przez przyjaciół lub starsze
prostytutki, 8,5% rozkosz związana z życiem seksualnym, 8% protest przeciwko
rodzicom, 8% rozczarowanie doznane ze strony ukochanego mężczyzny, 6%
przymuszanie do prostytucji przez męża, 29,5% nie potrafiło określić
jednoznacznej przyczyny.
CZYNNIKI
BIOLOGICZNO – PSYCHOLOGICZNE
- silny temperament
- niski stopień inteligencji
- zaburzenia popędowe
- pochodzenie z konfliktowej lub
rozbitej rodziny
- oziębłość seksualna
- potrzeba przygód i odmian w życiu
seksualnym
- lenistwo
- upodobanie do zbytku, strojenia się
i rozrzutności
- motywacja ryzyka, niebezpieczeństw i
popełnienia czynów zakazanych cechy patologiczne ( różnego stopnie niedorozwoju
umysłowego , psychozy schizofreniczne lub maniakalne itp )
SEKS
W miarę
wzrastającego promiskuityzmu, a więc uprawiania wolnej miłości , obniża się
wartość prostytucji jako towaru, na który istniało duże zapotrzebowanie.
- skłonności do różnorodnych dewiacji
seksualnych ( na pierwszy plan wysuwa się homoseksualizm 40% prostytutek
utrzymuje takie kontakty wg niektórych
badań )
- oziębłość seksualna kobiet
- nadmiernie silny popęd seksualny
- przedwczesna dojrzałość płciowa
uwarunkowana hormonalnie
- potrzeba odmiany, żądza przygód
seksualnych
PSYCHOSEKSUALNE FUNKCJE PROSTYTUCJI
Ważna jest
odpowiedz na pytanie: jaki wpływ ma wizyta mężczyzny u prostytutki na jego
osobowość .Martha Stein psychoterapeutka z Nowego Jorku przebadała 1242
klientów prostytutek i określiła pięć psychoseksualnych funkcji :
- seksualne odprężenie – podstawowa funkcja prostytucji –
po zapłaceniu stawki żadnych zobowiązań
- pogłębienie doświadczeń seksualnych – edukacja
seksualna
- więzi – identyfikacja ( ujawnienie
tożsamości klienta )
- świadczenie ról emocjonalnych ( 1.
wsparcie i wzmocnienie pewności siebie w sprawach zawodowych, małżeńskich i
osobistych towarzyskich oraz element
kawalerskich przyjęć.
- podniesienie statusu społecznego - partnerka w biznesie, pani do towarzystwa
3.4. Walka z prostytucją.
PROHIBICJA –
prostytucja jest karana przez prawo i uważana za przestępstwo ( prohibicja nie
zdała egzaminu ,szerzyła się nielegalna prostytucja , choroby przenoszone drogą
płciową, alkoholizm. )
REGLAMENTACJA –
prostytucję wolno uprawiać tylko w domach publicznych pod nadzorem służby
sanitarnej i władz porządkowych.
NEOREGLAMENTACJA
– uprawianie prostytucji bez skoszarowania ale pod nadzorem służb sanitarnych i
porządkowych ( każda prostytutka musi posiadać książeczkę kontrolną ).
ABOLICJONIZM –
przeciwdziałanie nie samej prostytucji lecz przyczynom skłaniającym kobiety do
jej uprawiania oraz jej skutkom.
3.6. Prostytucja nieletnich dziewcząt.
Dziewczęta
niechętnie mówią o swoich doświadczeniach seksualnych. Swoje odczucia i opinie
wyrażają w sposób pośredni np. opowiadają o fikcyjnych koleżankach -
prostytutkach lub mówią o tym podczas badań metodami projekcyjnymi. Około 90%
badanych dziewcząt mówi o życiu seksualnym jako czymś oderwanym od uczucia,
traktowane jest ono w kategoriach wysiłku fizycznego. Dokonując opisów
dziewczęta używają wielu wulgaryzmów. Inaczej zachowują się rozmawiając z
koleżankami. Bogate doświadczenia seksualne traktowane są jako element
nobilitujący, nadający wyższą rangę w społeczności. Nie znalazła potwierdzenia teza, iż większość
nieletnich uprawiających nierząd to osoby upośledzone umysłowo. W grupie
dziewcząt w PMOW w Kwidzynie ( jest to placówka dla dziewcząt upośledzonych umysłowo) tylko 16,7% trudniło się nierządem.
W literaturze polskiej badaniem wpływu czynników biologicznych i
psychosocjalnych na wybór drogi życiowej, polegającej na uprawianiu
prostytucji, zajmowała się J. Pabian.
Z przedstawionych
analiz wynika, że powodem uprawiania prostytucji jest najczęściej wczesna
inicjacja seksualna ( przed 17 rokiem życia ), brak zainteresowania nauką,
bierna postawa wobec pracy, prymitywizm umysłowy i powierzchowność myślenia.
Stwierdzono
spaczenie popędu seksualnego polegającego na obojętnym traktowaniu partnerów i
na łatwości korzystania z perwersyjnych technik seksualnych oraz nieprzeżywaniu
orgazmu. Miało to związek z nieprawidłowym rozwojem osobowości i niekorzystnymi
wpływami środowiska. Osoba wychowująca się w atmosferze pozbawionej miłości
jest narażona na fiksację emocjonalną , niezdolność do przeżywania uczuć i
bardzo podatna na " realizowanie popędu w prostytucji ". Odrębny
problem stanowią nadużycia seksualne ,
na które narażone były prostytutki w okresie dzieciństwa. Badania
przeprowadzone wykazały, iż odsetek napastowanych seksualnie dziewcząt jest
bardzo pokaźny . Negatywne doświadczenia wywołujące uczucie upokorzenia, wstydu
i bezsilności mogą stanowić przyczynę prostytuowania się. Istotnym elementem
jest wpływ grupy rówieśniczej, nacisk kolegów zwłaszcza z grup patologicznych.
Współcześnie panuje tendencja do wieloczynnikowego ujmowania zjawisk, w tym -
także prostytucji. Niewątpliwe znaczenie
mają więc czynniki ekonomiczne, sytuacja rodzinna dziewczyny oraz jej
predyspozycje osobowościowe. Rola poszczególnych czynników jest różna u
poszczególnych
osób, stąd wynika konieczność indywidualnego ich traktowania. W nowej
rzeczywistości ustrojowej w Polsce prostytucja staje się pokusą dla młodych
dziewcząt, które postrzegają swoją sytuację życiową jako beznadziejną. Perspektywa dostatniego
życia często osłabia opory natury moralnej i zagłusza świadomość negatywnych
następstw wynikających z wyboru drogi życiowej opartej na uprawianiu nierządu.
3.7. Zagrożenia dla kobiet uprawiających prostytucję.
Prostytucja
niesie liczne zagrożenia , zarówno dla prostytutek jak i ich rodzin, głównie
dzieci, a także skutki o charakterze społecznym. Wśród zagrożeń jednostkowych
należy wymienić:
- Zagrożenie
zdrowia fizycznego i psychicznego;
- Zagrożenie
zakażenia chorobą weneryczną;
- Możliwość
zakażenia wirusem HIV;
- Szczególne
narażenie na chorobę alkoholową;
- Możliwość
zajścia w niepożądaną ciążę;
- Uzależnienia od
narkotyków;
-
Niebezpieczeństwo związane z dewiacjami i agresywnymi zachowaniami
niektórych klientów.
Badania wykazały
, w grupie prostytutek działających na terenie Warszawy
30% było
alkoholiczkami, nieletnie prostytutki uzależnione od alkoholu 78%
70,4% pali
papierosy, 25% zażywa narkotyki.
Coraz częściej u
nieletnich prostytutek stwierdza się depresje, próby samobójcze i choroby
psychiczne.
Uprawianie
prostytucji przez kobietę dotyka również jej najbliższych, zwłaszcza dzieci.
Nie dbają one bowiem o swoje zdrowie, prowadzą bardzo niekorzystny tryb życia.
Wśród prostytutek które urodziły swoje dzieci przedwcześnie, 33% nie korzystało
z opieki lekarskiej w czasie ciąży.
W grupie kobiet
14 - 20 lat, które były w ciąży, stwierdzono: rzeżączkę u 15%, kiłę u 6%,
opryszczkę u 6%, zatrucie ciążowe u 2%, zatrucie toksyczne organizmu u 28% ,
nadciśnienie u 15%, poród przedwczesny u 22%.
Wymienione
problemy występujące w czasie ciąży i porodu nie pozostawały bez wpływu na stan
zdrowia noworodków . 30% dzieci prostytutek miało zaburzenia neurologiczne,
14,5% urodziło się z niższą niż przeciętna waga ciała.
Negatywne
konsekwencje nierządu ponoszą również rodzice prostytutki i jej rodzeństwo. W
wielu przypadkach skazani są na izolację społeczną.
Prostytucja jest
źródłem rozprzestrzeniania się czynników, które degradują społeczeństwo; chorób
wenerycznych, AIDS, alkoholizmu, przestępczości.
najniebezpieczniejszą
konsekwencją prostytucji jest odhumanizowanie życia płciowego.
IV Prostytucja w badaniach statystycznych.
Badania
przeprowadzono wśród kobiet uprawiających prostytucję na terenie Bydgoszczy.
Zbiorowość liczyła 104 prostytutki trudniące się nierządem zawodowo:
Wiek badanych
17 - 19 lat 11 prostytutek 10,6%
20 - 22 lata 31 prostytutek 29,8%
23 - 25 lat 25 prostytutek 24,0%
26 - 28 lat 13 prostytutek 12,5%
29 - 31 lat 24 prostytutki 23,1%
Pochodzenie społeczne liczba
inteligenckie 19
robotnicze i
chłopskie 85
Wykształcenie liczba
podstawowe 27
zawodowe 48
średnie i wyższe 29
Rodzaj ukończonej szkoły
podstawowa 22
przyzakładowa 5
zawodowa 48
technikum 9
liceum 12
pomaturalna 2
wyższa 6
Stan cywilny - wszystkie stanu
wolnego, w tym 92,7% panien oraz 7,7% rozwiedzionych
Czynniki sytuacyjne
Struktura rodzin liczba
rodziny pełne 77
rodziny niepełne-
na skutek śmierci rodzica 16
rodziny niepełne
na skutek rozwodu, separacji. 11
Sytuacja wewnątrzrodzinna prostytutek liczba
oboje rodzice 64
tylko jedno z
rodziców 16
z matką i
ojczymem - ojcem i macochą 14
okresowo lub
stale u krewnych lub placówka owych. 10
Liczba dzieci w rodzinie prostytutek
jedynaczki 14
2 - 3 76
4 - 5 14
Wykształcenie rodziców ojciec
matka
podstawowe 12 36
zawodowe 59 33
średnie 15 26
wyższe 17 8
Sytuacja materialna liczba
bardzo dobra 5
dobra 30
przeciętna 17
zła 42
Zjawisko nadużywania alkoholu w rodzinach badanych
rodzina w której
nie nadużywa się alkoholu 58
nadużywa ojciec 21
nadużywa matka 5
oboje rodzice 8
rodzeństwo 12
Zjawisko przestępczości liczba
rodziny, w
których nie popełniono przestępstw 60
popełnili
przestępstwo 44
Rodzaj orzeczonej kary
pobyt w zakładzie
lub poprawczaku 37
kara grzywny lub
w zawieszeniu 7
Pożycie rodziców
harmonijne 48
przeciętne 21
złe 35
Częstotliwość występowania konfliktów między rodzicami
częste 40
sporadyczne 16
prawie nigdy nie
występowały 48
Stosunek emocjonalny rodziców do badanych
przyjazny 47
obojętny 47
wrogi 10
Stosunek prostytutek do rodziców
pozytywny do
obojga 34
pozytywny do
jednego z rodziców 24
brak kontaktu 46
Atmosfera wychowawcza w środowisku
przyjazna 49
obojętna 20
konfliktowa 19
demoralizująca 16
Model wychowania liczba
styl opiekuńczy 14
styl
autokratyczny 20
styl
laissez-faire 70
Reakcje rodziców na przewinienia
kary fizyczne 42
rozmowa i
upomnienie 4
zakazy i
ograniczenia 24
znęcanie się
fizyczne 5
pobłażanie 59
inne ( krzyk,
wymówki) 16
Opóźnienia szkolne prostytutek
nieopóźnione 73
opóźnione 31
Trudności szkolne
nauka nie
sprawiała trudności 49
kłopoty sprawiały
niektóre przedmioty 23
nauka sprawiała
duże trudności 32
Stosunek nauczycieli do badanych
była lubiana 26
była nielubiana 51
lubiana przez
niektórych nauczycieli 27
Symptomy społecznego wykolejenia
wagary 53
ucieczki z domu 36
przynależność do
subkultur 14
picie alkoholu 65
palenie
papierosów 82
Wiek uświadomienia seksualnego
przed 10 rokiem
życia 5
11 - 12 lat 24
13 - 14 lat 41
15 - 16 lat 25
17 i więcej lat 9
Źródła informacji z jakich czerpały wiedzę o życiu seksualnym
rodzina 27
koleżanki 63
szkoła 20
partner seksualny 36
literatura 47
Doświadczenia seksualne badanych z dzieciństwa
molestowanie
seksualne 43
zabawy o
charakterze seksualnym 39
gwałt 6
brak doświadczeń
seksualnych 16
Wiek inicjacji seksualnej
przed 13 rokiem
życia 15
14 - 15 lat 62
16 - 17 lat 16
18 - 19 lat i więcej 11
Ocena emocjonalna pierwszego kontaktu seksualnego
przeżycia przykre 14
przeżycia
przyjemne 85
stosunek obojętny 5
Charakter przeżyć
satysfakcja 82
ból 30
wstręt 5
niechęć 10
Charakter pierwszego kontaktu seksualnego
kontakt seksualny
z wyboru 55
kontakt seksualny
przypadkowy 49
Zmiany partnerów seksualnych
częste zmiany
partnerów 76
sporadyczne
zmiany partnerów 28
Aktywność zawodowa
podjęły pracę
zawodową 64
nie podjęły pracy
zarobkowej 40
Powody uprawiania nierządu
powód ekonomiczny 86
chęć zmiany
środowiska 27
perspektywa
ciekawszego lepszego życia 33
niedosyt
seksualny 17
liczne ,
urozmaicone kontakty z mężczyznami 16
namowa koleżanki 11
przymus ze strony
rodziny 4
brak pracy 31
1. Prostytucja
nie jest zjawiskiem jednolitym i jako taka podlega wewnętrznym podziałom, o
których decyduje najczęściej;
- wygląd zewnętrzny prostytutki;
- ogólny poziom
intelektualny;
- kultura
osobista;
- kategoria
lokali w których nawiązywane są kontakty z klientami;
- umiejętności
zawodowe.
Analizując
środowisko prostytutek można stwierdzić ,że generalnie w rodzinach tych występuje
więcej zjawisk wskazujących na dysfunkcjonalność do społeczeństwa jak i w
relacjach do członków rodziny.
Reasumując można
stwierdzić, że zawierające się w sytuacji rodzinnej czynniki, które wpływać
mogą na wykolejenie się nieletnich dziewcząt, a w konsekwencji na wybór drogi
życiowej polegającej na uprawianiu prostytucji tkwią w:
- w strukturze wewnątrzrodzinnej;
- niskim poziomie uzyskanego przez rodziców
wykształcenia i braku
kwalifikacji zawodowych , co wpływa na
niższy standard życia i pozycję
społeczną;
- zachowaniach patologicznych manifestowanych
przez rodziców i członków
rodzin;
- złej z punktu widzenia wychowawczego
atmosferze niezaspokajającej
potrzeby miłości i bezpieczeństwa u dzieci i
przyczyniającej się do
manifestowania przez nie zachowań
aspołecznych;
- złym pożyciu rodziców, objawiającym się
częstymi konfliktami i
demoralizującym zachowaniem;
- obojętnym, a niekiedy i wrogim stosunku
emocjonalnym rodziców wobec
dzieci;
- brak bliskich i przyjaznych więzi uczuciowych
w stosunku do rodziców;
- stosowanie nieprawidłowych z punktu widzenia
pedagogicznego środków,
wychowawczych , zbyt surowych lub zbyt
pobłażliwych.
- nadużywanie alkoholu przez rodziców i
członków rodziny;
- przestępczość członków rodziny;
Niepowodzeń
szkolnych nie wolno utożsamiać z
procesem wykolejenia ,
niemniej mogą one
stanowić przyczynę pojawienia się trudności wychowawczych i zaburzeń
zachowania, aż do zachowań patologicznych włącznie. Niepowodzenia szkolne
powodują poczucie krzywdy i niezaspokojonych aspiracji, mogą być przyczyną
konfliktów z nauczycielami i rówieśnikami. Skłaniają młodzież do poszukiwania
rekompensaty w zachowaniach i działaniach społecznie nieaprobowanych, które
mogłyby podnieść autorytet wśród rówieśników.
Powody uprawiania
prostytucji w opiniach prostytutek są różnorodne, stwierdzić można ,iż wybór
drogi życiowej w uprawianiu nierządu głownie umożliwia im dostęp do luksusowych
dóbr materialnych, otwiera możliwość zawierania interesujących znajomości i
zapewnia zaspokojenie potrzeb seksualnych oraz własnej próżności.
STRĘCZYCIELSTWO –
SUTENERSTWO - KUPLERSTWO
Stręczycielstwo –
nakłanianie innej osoby do uprawiania prostytucji
Sutenerstwo
przejawia się w czerpaniu korzyści z cudzego nierządu..
Sutener często
jest kochankiem prostytutki żyjącym z jej zarobków.
Kuplerstwo
przejawia się w ułatwianiu cudzego nierządu w celu osiągnięcia korzyści
majątkowych
PROSTYTUCJA
DZIECIĘCA - ważnym źródłem prostytucji dziecięcej jest
stręczycielstwo i handel dziewczętami. Nieletnie uprawiają prostytucję nie w
wyniku własnych decyzji , lecz dlatego , że zostały do niej przyuczone ,
namówione lub też spotkały kogoś kto je zmusił do stosunków
w seksualnych z
obcymi i starszymi ludźmi
CAŁOKSZTAŁT
DOŚWIADCZEŃ historycznych przemawia za koniecznością akceptacji lub tolerancji
faktu istnienia prostytucji, koniecznością przyjęcia do wiadomości , że
prostytucja istnieje. Oddziaływania jeśli mają być racjonalne ,winny zmierzać
do tego , aby : 1. Opracować metody przeciwdziałające uprawianiu prostytucji
przez osoby, które są do tego zmuszane przez okoliczności. 2. Osoby uprawiające
prostytucję otoczyć opieką sanitarną – higieniczną. 3. Znieść znamię infamii
ciążące nad prostytutkami i przywrócić im godność. ( obecnie związki prostytutek
walczą , o legalizację zawodu ) 4. Zapewnić warunki życia w społeczeństwie tym
osobom , które chcą porzucić uprawianie prostytucji.
Zakończenie
W Polsce prostytucja nie
jest karalna; prawo ingeruje jedynie wtedy, gdy nierząd uprawia osoba
nieletnia. Prostytucja traktowana jest wtedy jako przejaw demoralizacji;
pociąga to umieszczenie nieletniej prostytutki w placówce opiekuńczo -
wychowawczej lub resocjalizacyjnej. Problem resocjalizacji kobiet uprawiających
prostytucję należy do jednego z najtrudniejszych . Na skuteczność wpływa wiele
czynników, między innymi stopień" zaawansowania" zawodowego
prostytutki, bardzo ważny jest potem problem zatrudnienia prostytutki ,często
brak tym kobietom kwalifikacji zawodowych Myślę , że najważniejszą rolę
przeciwdziałania szerzenia się tego procederu ( obecnie mówi się że w Polsce
uprawia go około 14 tysięcy kobiet ) jest potrzeba obserwacji i ujawniania
środowisk patogennych, w momencie gdy pomoc im okazana będzie jeszcze
skuteczna, a negatywne wpływy nie zaważą
na procesie wychowania dziecka.
Na szczególną uwagę
zasługuje środowisko szkolne , to jego działanie jest ważne w procesie
socjalizacji dziecka . Każde uchybienie może przynieść nieodwracalny skutek,
dlatego tak ważne jest by nauczyciel kochał dzieci i był pedagogiem z wyboru i
zamiłowania. Ważnym czynnikiem jest także problem oświaty seksualnej,
stwierdzono , że wpływ na kształtowanie się orientacji życiowej, polegającej na
akceptowaniu czerpania zysków z uprawianej przez siebie prostytucji, jest
bardzo wczesne i często przypadkowe podejmowanie życia seksualnego.
Kształtowanie kultury seksualnej winno rozpoczynać się na tyle wcześnie, by w
naturalny sposób zaspokoiło ciekawość dzieci i młodzieży i by uodporniło je na
te oddziaływania , które wypaczać mogą późniejszy kształt życia erotycznego.
Nie sposób pominąć braków z zakresu wiedzy seksualnej Otóż by zlikwidować te
luki potrzebne są odpowiednie programy edukacyjne. Myślę ,że obecnie coś
drgnęło w programie dla szkół " wychowanie do życia w rodzinie" .
Program wzbogacony o ustalenia z zakresu medycyny, prawa, biologii i do tego
realizowany przez odpowiednio przygotowaną kadrę pedagogiczną , może w
przyszłości dać wymierne sukcesy . Pracując wiele lat w szkole
mogę stwierdzić ,że zaniedbania
w tej dziedzinie były ogromne Obecnie obserwuję jakby dużą poprawę stanu rzeczy, Nowy program
wiedzy seksualnej, przyjęty został przez młodzież i ich rodziców .W szkole w
której pracuję jest skrzętnie wdrażany przez koleżanki które uzyskały wiedzę i
przygotowanie do jego wdrożenia . Słuchając opinii uczniów , mogę stwierdzić ,
że coraz więcej uczniów uczęszcza na zajęcia twierdząc ,że są ciekawe i w
ciekawy sposób , niekonwencjonalny prowadzone.
Reasumując należy
podkreślić, że poradnictwo osiągnie cel jeśli działania nie będą powierzchowne,
nie zniwelują warunków, które tworzą z uprawiania prostytucji tak dobrze
płatnego zajęcia, że korzyści materialne
gratyfikują nawet utratę pozycji społecznej.
Bibliografia
M.Ziemska, Rodzina i
osobowość , Warszawa 1975r
M. Kowalczyk -
Jamnicka, Społeczno - kulturowe
uwarunkowania prostytucji w Polsce, Bydgoszcz 1998r
K. Sławik, Patologie w III
Rzeczpospolitej, Katowice 1994r.
W. Jasińska, Proces
społecznego wykolejenia młodocianych,
Warszawa 1967r.
K. Szczutowska,
Psychospołeczne problemy niedostosowania społecznego, Bydgoszcz 1993r.
K. Pospiszyl, E.
Żabczyńska, Psychologia dziecka niedostosowanego społecznie, Warszawa 1985r.
Miesięcznik MEN, Problemy
opiekuńczo wychowawcze ,
grudzień 1994r, artykuł, J.
Moczydłowska, Prostytucja nieletnich dziewcząt.
marzec 1996r, J.
Moczydłowska, Wybrane aspekty prostytucji.
PROBLEMY
NIEDOSTOSOWANIA SPOŁECZNEGO
Prostytucja jako zjawisko wykolejenia społecznego.
PLAN PRACY
Wstęp
I. Nieprzystosowanie społeczne.
1.1.Objawy nieprzystosowania społecznego,
II. Zjawisko wykolejenia społecznego.
III. Prostytucja.
3.1. Pojęcie prostytucji.
3.2. Formy prostytucji.
3.3. Przyczyny uprawiania prostytucji.
3.4. Walka z prostytucją.
3.5. Program " Tada " - uliczni wychowawcy.
3.6. Prostytucja nieletnich dziewcząt.
3.7. Zagrożenie zdrowia.
IV. Prostytucja w badaniach statystycznych.
Zakończenie.
Bibliografia.
Wstęp
Objawem wykolejenia społecznego jest
niekonwencjonalne zachowanie seksualne - prostytucja. Uprawianie prostytucji
nie pozostaje bez wpływu na psychikę kobiety. Największe niebezpieczeństwo,
jakie niesie prostytucja, polega na całkowitym odhumanizowaniu życia płciowego,
sprowadzeniu go do aktu fizjologicznego odartego z wszystkich cennych i
wzbogacających człowieka elementów psychologicznych ( miłości, uczuć ).
Trudno ustalić granice prostytucji, w dobie
dużej swobody seksualnej, akceptowanej przez wiele społeczeństw. Trudno
określić rozmiary zjawisk zakaz rejestrowania prostytutek - zakaz prowadzenia
statystyk na ten temat, miał na celu odejście od form " negatywnego
wyróżniania " - powód utrudnianie prostytutkom podjęcie decyzji o zmianie
życia. Dlatego dane statystyczne obecnie dotyczą prostytutek, które weszły w
konflikt z prawem i zostały zarejestrowane z powodu popełnienia jakiegoś
przestępstwa.
Analiza danych świadczy jednak o stałym
wzroście liczby prostytutek.
Wzrost różnego typu agencji towarzyskich
oficjalnie reklamujących w prasie swe usługi niepokoi, choć agencje działają
niezgodnie z "literą prawa" prowadzą działalność jawnie i bez
ograniczeń. Niemal lawinowo powstaje coraz więcej agencji, sex-shop-ów,
wytwórni filmów pornograficznych, salonów masażu erotycznego, agencji
oferujących panie do towarzystwa z powinnością spełniania wszystkich zachcianek
klientów, prywatne burdeliki dla określonych grup zawodowych np. kierowców
Problemem o charakterze już międzynarodowym
stał się transfer kobiet i stręczenie do nierządu poza granicami kraju. Jest to
przestępczość dobrze zorganizowana, jej organizatorzy dopuszczają się gwałtów,
uszkodzeń ciała, stosują groźby wobec kobiet. Werbowanie odbywa się pod różnymi
pretekstami
( zatrudnianie za granicą w charakterze
modelek, kelnerek, barmanek, hostess itp. )
Za granicą kobiety zostają
ubezwłasnowolnione , presja psychiczna, zabór paszportu, groźby, wciągnięcie w
proceder i kontrolę przez inne prostytutki.
Polskie prostytutki najczęściej werbowane
są do nielegalnych domów publicznych na terenie Niemiec, Belgii, Holandii,
Austrii, Szwajcarii, Francji, a także na Bliski Wschód.
Obecnie obywatelki b. ZSRR uprawiają
nierząd w TIR-ach, podrzędnych barach, w hotelach robotniczych, w pociągach tak
zwane " wagonówki ".Rezultaty rozpoznawania i ścigania tej
działalności jest wysoce niezadowalające, tym bardziej że zagrożenia związane z
patologią obyczajów będą się nadal poszerzać Coraz częściej ubóstwo, brak pracy
i środków utrzymania rodziny będzie pchać niektóre dziewczyny do uprawiania
nierządu. Do powstałych peep-shop-ów ciągnie młode dziewczęta często
doprowadzają je
własne matki, traktując córki jak towar,
który można sprzedać drogo a zarazem poufnie bez wystawiania na moralny osąd
własnego środowiska, "Jak dziewczyna
jest zgrabna, ma ładny biust - to niech się rozbiera, co jej szkodzi "
- to wypowiedź jednej z matek polskich. Jestem nauczycielką w szkole średniej ,
miałam kontakt z dziewczynami które uprawiały prostytucję , zawsze zadawałam
sobie pytanie co je do tego skłoniło, dlaczego tak młode ładne dziewczyny
wybrały właśnie taką drogę życiową ?
Dlaczego rodzice pogodzili się z takimi
decyzjami ?
Wybrałam ten temat by pogłębić wiedzę,
dostrzec czynniki które skłaniają młode kobiety do podjęcia takich decyzji ,
zrozumieć dlaczego- znaleźć odpowiedź na bulwersujące mnie pytania.
I. Nieprzystosowanie społeczne
Nieprzystosowanie społeczne pojawiło się
wraz z wystąpieniem pierwszych organizacji ludzkich, należy do tych negatywnych
zjawisk które przedstawiają człowieka w relacji obojętności lub wrogości wobec
pewnych norm.
Termin nieprzystosowanie społeczne używany
jest zamiennie podobnymi terminami jak
" niedostosowanie, wykolejenie społeczne " , chociaż ich zakresy
pojęciowe nie pokrywają się . Każdy z wyżej wymienionych terminów odnosi się do
zachowań jednostek lub grup społecznych . Przy czym chodzi tu o takie
zachowania które są nieadekwatnymi powtarzającymi się reakcjami jednostek na
wymogi i nakazy zawarte w przypisanych im przez system społeczny rolach - roli
dziecka, kolegi, ucznia,itp.
Nieprzystosowanie społeczne wiąże się z
charakterystycznym układem praw lub stanami osobowości skłaniającymi jednostkę
do reagowania w sposób niezgodny z zaleceniami danego systemu społecznego i
wymogami ról społecznych.
O. Lipkowski - Przez niedostosowanie
społeczne rozumie się " zaburzenia charakterologiczne o niejednolitych
objawach, spowodowane niekorzystnymi zewnętrznymi lub wewnętrznymi warunkami
rozwoju, a wyrażające się wzmożonymi długotrwałymi trudnościami w dostosowaniu
się do normalnych warunków społecznych i w realizacji zadań życiowych danej
jednostki".
Niedostosowanie społeczne obejmuje
wszystkie formy zaburzeń w zachowaniu się, które utrudniają funkcjonowanie w
społeczeństwie, czyli obejmuje wszystkie postacie zaburzeń psychicznych.
1.1. Objawy nieprzystosowania społecznego
Symptomy nieprzystosowania społecznego są
obserwowalnymi zdarzeniami lub zachowaniami sprzecznymi z uznawanymi przez
społeczeństwo wzorami zachowań. W zależności od częstości ich występowania,
stopnia skumulowania oraz od ich specyfiki mogą być traktowane jako tzw.
cząstkowe wskaźniki nieprzystosowania.
1. Notoryczne kłamstwa;
2. Ucieczki (z domu lub szkoły );
3. Alkoholizowanie się ( nadużywanie alkoholu );
4. Niekonwencjonalne zachowania seksualne ( prostytucja );
5. Pasożytnictwo społeczne ( nadużywanie korzyści cudzej
pracy );
6. Nadużywanie środków odurzających i podniecających
( narkomania, toksykomania );
7. Zachowania agresywne skierowane na otoczenie zewnętrzne;
8. Zamachy samobójcze;
9. Zachowania przestępcze;
Niektórzy autorzy ( o. Lipkowski )
wymieniają także i inne kategorie zachowań lub ich cech jako symptomatyczne dla
osób nieprzystosowanych społecznie, np. nieposłuszeństwo wobec rodziców,
opiekunów, nauczycieli, lenistwo, lękliwość, zaburzenia koncentracji, cynizm,
brawura. Wymienione wyżej kategorie zachowania nie występują w izolacji, lecz
łączą się w tzw. syndromy zachowań, które są podstawą do wyodrębnienia różnych
odmian nieprzystosowania społecznego ze względu na cechy zachowań składających
się na dany syndrom.
J. Konopnicki wyróżnił pięć syndromów
nieprzystosowania społecznego, są to:
1. Wrogość- powstająca na tle frustracji potrzeb emocjonalnej
zależności, na które składają się takie cechy zachowania
jak; podejrzliwość, szkodzenie innym ludziom, niszczenie
przedmiotów, awantury, bójki, gwałtowne wybuchy gniewu,
wagary.
2. Zahamowanie - powstające na podłożu uszkodzeń lub
osłabienia systemu nerwowego jednostki np. nadmierna
uległość dziecka, bierność i brak ambitnych aspiracji,
ponoszenie częstych porażek, nieśmiałość, lęk przed
ryzykiem, brak pomysłowości i inicjatywy, zamyślenie,
autyzm.
3. Niekonsekwencja - pojawia się na tle uszkodzenia układu
nerwowego, symptomy to: brak koncentracji uwagi,
nieprzemyślane i natychmiastowe reakcje , nadpobudliwość
oraz stany niezrównoważenia emocjonalnego.
4. Aspołeczność- podstawowe symptomy to: silne dążenie
do szkodzenia innym osobom,
bezinteresowne okrucieństwo
brak wrażliwości moralnej, stosowanie
przemocy w
stosunkach interpersonalnych.
5. Wrogość z tendencją do aspołeczności - syndrom mieszany.
Jeśli kryterium wyodrębnienia odmian
nieprzystosowania społecznego jest nieadekwatność funkcjonowania jednostki w
rolach społecznych, wyrażająca się w niepełnym lub sprzecznym z przepisami
roli, funkcjonowaniu w danej roli
( lub w jej wyraźnym odrzuceniu )- to
wówczas można wyróżnić:
1. Nieprzystosowanie do wymogów życia rodzinnego - ze
względu na rolę dziecka w rodzinie;
2. Nieprzystosowanie do wymogów w grupie rówieśniczej
-
ze względu na rolę kolegi;
3. Nieprzystosowanie do wymogów szkolnych - ze względu
na rolę ucznia;
4. Nieprzystosowanie do wymogów roli zawodowej - ze
względu na rolę pracownika;
5. Nieprzystosowanie do wymogów życia małżeńskiego
-
ze względu na rolę męża lub żony;
6. Nieprzystosowanie do psychospołecznych wymogów
związanych z własną płcią - ze względu na rolę płciową.
Objawy wykolejenia społecznego tym łatwiejsze
są do zidentyfikowania i pogrupowania, im częściej występują oraz im wyższy
jest ich poziom skumulowania udanej jednostki w określonym przydziale czasu.
II Wykolejenie obyczajowe
Wykolejenie obyczajowe - gdy jednostka
notorycznie łamie istniejące i obowiązujące ją normy moralne i obyczajowe;
obejmuj następujące klasy zachowań :
- zachowania autodestrukcyjne ( nadużywanie
alkoholu, środków odurzających, próby samobójcze );
- przedwczesne rozpoczynanie życia
seksualnego ( prostytucja )
- pasożytnictwo społeczne ( nieangażowanie
się w naukę lub pracę przez
młodzież i dorosłych w wieku produkcyjnym
Istnieje kilka prostych czynników
sprzyjających wykolejeniu społecznemu:
1 Niekorzystne warunki ekonomiczno-materialne rodziny
(nędza, ubóstwo czyli wychowanie w kulturze biedy);
2. Choroby rodziców lub ich nieobecność w wychowywaniu
dzieci;
3. Kontakt dziecka z podkulturą dewiacyjną;
4. Brak sukcesów szkolnych;
5. Zaburzona struktura rodziny (rozbicie rodziny, sieroctwo)
6. Stagmatyzujące oddziaływanie instytucji wykrywania,
napiętnowania i eliminowania dewiacji (policja, sąd,
zakład poprawczy);
7 Społeczna blokada aspiracji jednostki (np. brak środków
do realizacji aspiracji);
8. Zaburzona struktura osobowości, niska samoocena;
9. Niezrównaważenie emocjonalne;
10.Zaburzenia psychosomatyczne-
nadpobudliwość;
11 Odtrącenie dziecka.
Z pedagogicznego punktu widzenia do
najważniejszych czynników determinujących wykolejenie społeczne dzieci i młodzieży
należą czynniki związane z przebiegiem socjalizacji dziecka w rodzinie, a
zwłaszcza te zdarzenia, które prowadzą do osłabienia lub zerwania więzi
emocjonalnej dziecka z rodzicami.
III Prostytucja.
Prostytucja jest zjawiskiem społecznym .
Jest elementem rzeczywistości o charakterze patologicznym, gdyż wiążąc się z
istotną dla każdego człowieka sferą seksualną, nie spełnia jej podstawowych
funkcji ograniczając się jedynie do sfery biologicznej. Kontakty z prostytutką
dają możliwość osiągnięcia odprężenia, natomiast nie zaspokajają potrzeb
psychicznych i społecznych.
Negatywne oceny moralne wywołuje również fakt,
że prostytucja deprecjonuje godność człowieka traktując go w kategoriach
przedmiotu. Mimo to prostytucja istniała od wieków i istnieć będzie niezależnie
od zakazów natury prawnej jak i moralnej. Czy prostytucję można będzie
kiedykolwiek całkowicie usunąć. Społeczeństwo musi więc się z tym pogodzić i
przydzielić jej miejsce . Prostytucja nie jest karana przez prawo , karane są
związane z nią ujemne społecznie zjawiska ( sutenerstwo , stręczycielstwo ),
zwłaszcza gdy zagrażają młodzieży.
3.1. Pojęcie prostytucji.
Pojęcie prostytucji - termin „ prostytucja „ pochodzi z
łacińskiego prostitutio co oznacza
nierząd uprawiany w celu osiągnięcia zysku , lub od łacińskiego prostare, co oznacza stać przed czymś,
wystawiać, ofiarowywać się na sprzedaż. Prostytucja to oddawanie do dyspozycji
swojego ciała w celu zaspokojenia seksualnego płacących klientów.
Większość badaczy uznaje prostytucję za
zjawisko mieszczące się w ramach patologii społecznej, doszukując się w
uprawianiu nierządu cech zachowań dewiacyjnych. Podkreśla się związki
prostytucji z przestępczością, alkoholizmem i innymi zjawiskami społecznymi.
Wg M Jasińskiej prostytucja to zjawisko o
skali społecznej polegające na tym, że większa lub mniejsza liczba osób
będących członkami danej społeczności uprawia proceder polegający na
świadczeniu usług seksualnych w zamian za korzyści materialne.
„ Prostytutka „ to osoba która zaspakaja
potrzeby seksualne przygodnych partnerów za opłatą, bez zaangażowania
uczuciowego i w zasadzie bez wyboru.
Określenia osób uprawiających prostytucję
znajdujące się w obiegu:
H i e r o d u l a m i zwano w starożytności niewolników i niewolnice
świątynne w służbie bóstwa, oprócz funkcji pełnionych przy uroczystościach
kultowych pełnili oni funkcje związane z prostytucją, np. w Koryncie
prostytuowało się więcej niż 1000 hierodul kobiet.
H e t e r y w starożytnej Grecji najwyższa
warstwa prostytutek – wykształcone arystokratki wśród innych kategorii, hetery
były typowymi prostytutkami świeckimi.
P u e l l a p u b l i c a w języku łacińskim dziewczyna
publiczna. Do kategorii tej należały wszystkie kobiety , które bez wyboru
uprawiały kontakty seksualne , w burdelu lub gdziekolwiek, doznając rozkoszy seksualnej lub nie.
K u r t y z n a dama dworu , kobieta lekkich obyczajów ,
termin „ kurtyzana „ zaczął funkcjonować w Odrodzeniu . Kurtyzany to
prostytutki spędzające życie w wielkim świecie , pozostające na utrzymaniu
możnych kochanków.
M e t r e s y , z francuskiego maitresse, były to kochanki utrzymanki
wysoko postawionych osobistości, królów lub książąt, posiadały znaczne wpływy.
P o s t u r e – g i r l s , z angielskiego to posture – pozować , to prostytutki ,
które w XVIII w specjalizowały się w obnażaniu i pokazywaniu swych wdzięków –
włącznie z narządami płciowymi – zgromadzonym w lokalu mężczyznom. Można je
uznać za prekursorki stripteaserek.
K o k o t y – staromodne
określenie prostytutek „ na wysokim szczeblu „ Słowo cocotte pochodzi z francuskiej mowy dziecięcej w XVIIIw i oznacza
kurczątko , kurka.
C a l l – g i r kobiety uprawiające nowoczesny
rodzaj prostytucji , „ wysoka klasa „ ( z ang. call ) – kontakt z nimi
nawiązuje się przez telefon. Ich wysoki status jest rezultatem wysokiej opłaty.
C a l l – b o y jest to młody mężczyzna uprawiający
prostytucję
G i g o l o to młody mężczyzna , płatny partner
do tańca , będący na usługach kobiet . Czerpie dochody ze stosunków ze
starszymi kobietami .Są to osobnicy uprawiający prostytucję heteroseksualną i
homoseksualną.
3.2. Formy prostytucji.
P R O S T Y T U C J A H E T E R O S E K S U A L N A – świadczenie
usług seksualnych przez kobiety – mężczyznom w zamian za korzyści materialne.
P R O S T Y T U C J A B I O S E K S U A L N A świadczenie usług seksualnych osobom obojga
płci.
P R O S T Y T U C J A H O M O S E K S U A L N A – utrzymywanie
stosunków seksualnych z osobami tej samej płci:
- prostytucja męska ( pederostyczna )
- prostytucja damska ( lesbijska )
Prostytucja jest ściśle mówiąc manifestacją
seksu , bowiem motywy jej uprawiania są przeważnie nie seksualne , jest to
raczej swego rodzaju handel rozgrywający się na terenie seksu handel seksem
jest trudny do usunięcia , gdyż wynika z różnic , między żeńską podażą a męskim
popytem.
3.3 Przyczyny uprawiania prostytucji.
PRZYCZYNY UPRAWIANIA PROSTYTUCJI – od
dawnych czasów ludzi interesowało pytanie: dlaczego skromna, ładna, czasem
pochodząca z dobrego domu dziewczyna zaczyna uprawiać prostytucję.
a. WPŁYWY ŚRODOWISKOWE
- kryzysy ekonomiczne i związana z
nimi potrzeba stwarzania dodatkowych źródeł dochodu,
- migracja większych grup ludności,
wiążąca się z zerwaniem lub rozluźnieniem dotychczasowych więzi międzyludzkich
- ruchy większych mas wojsk, rozbudowa złożonych systemów komunikacji np.
floty dalekomorskiej
- materialne ubóstwo społeczeństwa –
przekształcanie w nieobyczajność.
- wpływ kapitalistycznego stylu życia
– z rozwojem ekonomicznych dążeń u człowieka następuje niszczenie istotnych
wartości życia, co doprowadza do tego, że pieniądz staje się ostateczną miarą
sukcesu
- „ głód życia „ – pęd do użycia
rozkoszy za wszelką cenę
- wtórny analfabetyzm, fluktuacja na
rynku pracy oraz chaos w zakresie pojęć moralnych i etycznych
- dom rodzinny : atmosfera w rodzinie,
brak rodziców, rozbicie rodziny, bieda, nienawiść do rodziców, pragnienie
wczesnej samodzielności, często są to dzieci niemałżeńskie , ojca nałogowego
alkoholika ,
- wyjście z trudnej sytuacji domowej
Badania
przeprowadzone przez dwóch psychiatrów, Borelliego i Starka, wykazały
następujące przyczyny, które skłoniły dziewczęta do uprawiania prostytucji: 20%
bieda i konieczność ekonomiczna, 14% uwiedzenie przez przyjaciół lub starsze
prostytutki, 8,5% rozkosz związana z życiem seksualnym, 8% protest przeciwko
rodzicom, 8% rozczarowanie doznane ze strony ukochanego mężczyzny, 6%
przymuszanie do prostytucji przez męża, 29,5% nie potrafiło określić
jednoznacznej przyczyny.
CZYNNIKI
BIOLOGICZNO – PSYCHOLOGICZNE
- silny temperament
- niski stopień inteligencji
- zaburzenia popędowe
- pochodzenie z konfliktowej lub
rozbitej rodziny
- oziębłość seksualna
- potrzeba przygód i odmian w życiu
seksualnym
- lenistwo
- upodobanie do zbytku, strojenia się
i rozrzutności
- motywacja ryzyka, niebezpieczeństw i
popełnienia czynów zakazanych cechy patologiczne ( różnego stopnie niedorozwoju
umysłowego , psychozy schizofreniczne lub maniakalne itp )
SEKS
W miarę
wzrastającego promiskuityzmu, a więc uprawiania wolnej miłości , obniża się
wartość prostytucji jako towaru, na który istniało duże zapotrzebowanie.
- skłonności do różnorodnych dewiacji
seksualnych ( na pierwszy plan wysuwa się homoseksualizm 40% prostytutek
utrzymuje takie kontakty wg niektórych
badań )
- oziębłość seksualna kobiet
- nadmiernie silny popęd seksualny
- przedwczesna dojrzałość płciowa
uwarunkowana hormonalnie
- potrzeba odmiany, żądza przygód
seksualnych
PSYCHOSEKSUALNE FUNKCJE PROSTYTUCJI
Ważna jest
odpowiedz na pytanie: jaki wpływ ma wizyta mężczyzny u prostytutki na jego
osobowość .Martha Stein psychoterapeutka z Nowego Jorku przebadała 1242
klientów prostytutek i określiła pięć psychoseksualnych funkcji :
- seksualne odprężenie – podstawowa funkcja prostytucji –
po zapłaceniu stawki żadnych zobowiązań
- pogłębienie doświadczeń seksualnych – edukacja
seksualna
- więzi – identyfikacja ( ujawnienie
tożsamości klienta )
- świadczenie ról emocjonalnych ( 1.
wsparcie i wzmocnienie pewności siebie w sprawach zawodowych, małżeńskich i
osobistych towarzyskich oraz element
kawalerskich przyjęć.
- podniesienie statusu społecznego - partnerka w biznesie, pani do towarzystwa
3.4. Walka z prostytucją.
PROHIBICJA –
prostytucja jest karana przez prawo i uważana za przestępstwo ( prohibicja nie
zdała egzaminu ,szerzyła się nielegalna prostytucja , choroby przenoszone drogą
płciową, alkoholizm. )
REGLAMENTACJA –
prostytucję wolno uprawiać tylko w domach publicznych pod nadzorem służby
sanitarnej i władz porządkowych.
NEOREGLAMENTACJA
– uprawianie prostytucji bez skoszarowania ale pod nadzorem służb sanitarnych i
porządkowych ( każda prostytutka musi posiadać książeczkę kontrolną ).
ABOLICJONIZM –
przeciwdziałanie nie samej prostytucji lecz przyczynom skłaniającym kobiety do
jej uprawiania oraz jej skutkom.
3.6. Prostytucja nieletnich dziewcząt.
Dziewczęta
niechętnie mówią o swoich doświadczeniach seksualnych. Swoje odczucia i opinie
wyrażają w sposób pośredni np. opowiadają o fikcyjnych koleżankach -
prostytutkach lub mówią o tym podczas badań metodami projekcyjnymi. Około 90%
badanych dziewcząt mówi o życiu seksualnym jako czymś oderwanym od uczucia,
traktowane jest ono w kategoriach wysiłku fizycznego. Dokonując opisów
dziewczęta używają wielu wulgaryzmów. Inaczej zachowują się rozmawiając z
koleżankami. Bogate doświadczenia seksualne traktowane są jako element
nobilitujący, nadający wyższą rangę w społeczności. Nie znalazła potwierdzenia teza, iż większość
nieletnich uprawiających nierząd to osoby upośledzone umysłowo. W grupie
dziewcząt w PMOW w Kwidzynie ( jest to placówka dla dziewcząt upośledzonych umysłowo) tylko 16,7% trudniło się nierządem.
W literaturze polskiej badaniem wpływu czynników biologicznych i
psychosocjalnych na wybór drogi życiowej, polegającej na uprawianiu
prostytucji, zajmowała się J. Pabian.
Z przedstawionych
analiz wynika, że powodem uprawiania prostytucji jest najczęściej wczesna
inicjacja seksualna ( przed 17 rokiem życia ), brak zainteresowania nauką,
bierna postawa wobec pracy, prymitywizm umysłowy i powierzchowność myślenia.
Stwierdzono
spaczenie popędu seksualnego polegającego na obojętnym traktowaniu partnerów i
na łatwości korzystania z perwersyjnych technik seksualnych oraz nieprzeżywaniu
orgazmu. Miało to związek z nieprawidłowym rozwojem osobowości i niekorzystnymi
wpływami środowiska. Osoba wychowująca się w atmosferze pozbawionej miłości
jest narażona na fiksację emocjonalną , niezdolność do przeżywania uczuć i
bardzo podatna na " realizowanie popędu w prostytucji ". Odrębny
problem stanowią nadużycia seksualne ,
na które narażone były prostytutki w okresie dzieciństwa. Badania
przeprowadzone wykazały, iż odsetek napastowanych seksualnie dziewcząt jest
bardzo pokaźny . Negatywne doświadczenia wywołujące uczucie upokorzenia, wstydu
i bezsilności mogą stanowić przyczynę prostytuowania się. Istotnym elementem
jest wpływ grupy rówieśniczej, nacisk kolegów zwłaszcza z grup patologicznych.
Współcześnie panuje tendencja do wieloczynnikowego ujmowania zjawisk, w tym -
także prostytucji. Niewątpliwe znaczenie
mają więc czynniki ekonomiczne, sytuacja rodzinna dziewczyny oraz jej
predyspozycje osobowościowe. Rola poszczególnych czynników jest różna u
poszczególnych
osób, stąd wynika konieczność indywidualnego ich traktowania. W nowej
rzeczywistości ustrojowej w Polsce prostytucja staje się pokusą dla młodych
dziewcząt, które postrzegają swoją sytuację życiową jako beznadziejną. Perspektywa dostatniego
życia często osłabia opory natury moralnej i zagłusza świadomość negatywnych
następstw wynikających z wyboru drogi życiowej opartej na uprawianiu nierządu.
3.7. Zagrożenia dla kobiet uprawiających prostytucję.
Prostytucja
niesie liczne zagrożenia , zarówno dla prostytutek jak i ich rodzin, głównie
dzieci, a także skutki o charakterze społecznym. Wśród zagrożeń jednostkowych
należy wymienić:
- Zagrożenie
zdrowia fizycznego i psychicznego;
- Zagrożenie
zakażenia chorobą weneryczną;
- Możliwość
zakażenia wirusem HIV;
- Szczególne
narażenie na chorobę alkoholową;
- Możliwość
zajścia w niepożądaną ciążę;
- Uzależnienia od
narkotyków;
-
Niebezpieczeństwo związane z dewiacjami i agresywnymi zachowaniami
niektórych klientów.
Badania wykazały
, w grupie prostytutek działających na terenie Warszawy
30% było
alkoholiczkami, nieletnie prostytutki uzależnione od alkoholu 78%
70,4% pali
papierosy, 25% zażywa narkotyki.
Coraz częściej u
nieletnich prostytutek stwierdza się depresje, próby samobójcze i choroby
psychiczne.
Uprawianie
prostytucji przez kobietę dotyka również jej najbliższych, zwłaszcza dzieci.
Nie dbają one bowiem o swoje zdrowie, prowadzą bardzo niekorzystny tryb życia.
Wśród prostytutek które urodziły swoje dzieci przedwcześnie, 33% nie korzystało
z opieki lekarskiej w czasie ciąży.
W grupie kobiet
14 - 20 lat, które były w ciąży, stwierdzono: rzeżączkę u 15%, kiłę u 6%,
opryszczkę u 6%, zatrucie ciążowe u 2%, zatrucie toksyczne organizmu u 28% ,
nadciśnienie u 15%, poród przedwczesny u 22%.
Wymienione
problemy występujące w czasie ciąży i porodu nie pozostawały bez wpływu na stan
zdrowia noworodków . 30% dzieci prostytutek miało zaburzenia neurologiczne,
14,5% urodziło się z niższą niż przeciętna waga ciała.
Negatywne
konsekwencje nierządu ponoszą również rodzice prostytutki i jej rodzeństwo. W
wielu przypadkach skazani są na izolację społeczną.
Prostytucja jest
źródłem rozprzestrzeniania się czynników, które degradują społeczeństwo; chorób
wenerycznych, AIDS, alkoholizmu, przestępczości.
najniebezpieczniejszą
konsekwencją prostytucji jest odhumanizowanie życia płciowego.
IV Prostytucja w badaniach statystycznych.
Badania
przeprowadzono wśród kobiet uprawiających prostytucję na terenie Bydgoszczy.
Zbiorowość liczyła 104 prostytutki trudniące się nierządem zawodowo:
Wiek badanych
17 - 19 lat 11 prostytutek 10,6%
20 - 22 lata 31 prostytutek 29,8%
23 - 25 lat 25 prostytutek 24,0%
26 - 28 lat 13 prostytutek 12,5%
29 - 31 lat 24 prostytutki 23,1%
Pochodzenie społeczne liczba
inteligenckie 19
robotnicze i
chłopskie 85
Wykształcenie liczba
podstawowe 27
zawodowe 48
średnie i wyższe 29
Rodzaj ukończonej szkoły
podstawowa 22
przyzakładowa 5
zawodowa 48
technikum 9
liceum 12
pomaturalna 2
wyższa 6
Stan cywilny - wszystkie stanu
wolnego, w tym 92,7% panien oraz 7,7% rozwiedzionych
Czynniki sytuacyjne
Struktura rodzin liczba
rodziny pełne 77
rodziny niepełne-
na skutek śmierci rodzica 16
rodziny niepełne
na skutek rozwodu, separacji. 11
Sytuacja wewnątrzrodzinna prostytutek liczba
oboje rodzice 64
tylko jedno z
rodziców 16
z matką i
ojczymem - ojcem i macochą 14
okresowo lub
stale u krewnych lub placówka owych. 10
Liczba dzieci w rodzinie prostytutek
jedynaczki 14
2 - 3 76
4 - 5 14
Wykształcenie rodziców ojciec
matka
podstawowe 12 36
zawodowe 59 33
średnie 15 26
wyższe 17 8
Sytuacja materialna liczba
bardzo dobra 5
dobra 30
przeciętna 17
zła 42
Zjawisko nadużywania alkoholu w rodzinach badanych
rodzina w której
nie nadużywa się alkoholu 58
nadużywa ojciec 21
nadużywa matka 5
oboje rodzice 8
rodzeństwo 12
Zjawisko przestępczości liczba
rodziny, w
których nie popełniono przestępstw 60
popełnili
przestępstwo 44
Rodzaj orzeczonej kary
pobyt w zakładzie
lub poprawczaku 37
kara grzywny lub
w zawieszeniu 7
Pożycie rodziców
harmonijne 48
przeciętne 21
złe 35
Częstotliwość występowania konfliktów między rodzicami
częste 40
sporadyczne 16
prawie nigdy nie
występowały 48
Stosunek emocjonalny rodziców do badanych
przyjazny 47
obojętny 47
wrogi 10
Stosunek prostytutek do rodziców
pozytywny do
obojga 34
pozytywny do
jednego z rodziców 24
brak kontaktu 46
Atmosfera wychowawcza w środowisku
przyjazna 49
obojętna 20
konfliktowa 19
demoralizująca 16
Model wychowania liczba
styl opiekuńczy 14
styl
autokratyczny 20
styl
laissez-faire 70
Reakcje rodziców na przewinienia
kary fizyczne 42
rozmowa i
upomnienie 4
zakazy i
ograniczenia 24
znęcanie się
fizyczne 5
pobłażanie 59
inne ( krzyk,
wymówki) 16
Opóźnienia szkolne prostytutek
nieopóźnione 73
opóźnione 31
Trudności szkolne
nauka nie
sprawiała trudności 49
kłopoty sprawiały
niektóre przedmioty 23
nauka sprawiała
duże trudności 32
Stosunek nauczycieli do badanych
była lubiana 26
była nielubiana 51
lubiana przez
niektórych nauczycieli 27
Symptomy społecznego wykolejenia
wagary 53
ucieczki z domu 36
przynależność do
subkultur 14
picie alkoholu 65
palenie
papierosów 82
Wiek uświadomienia seksualnego
przed 10 rokiem
życia 5
11 - 12 lat 24
13 - 14 lat 41
15 - 16 lat 25
17 i więcej lat 9
Źródła informacji z jakich czerpały wiedzę o życiu seksualnym
rodzina 27
koleżanki 63
szkoła 20
partner seksualny 36
literatura 47
Doświadczenia seksualne badanych z dzieciństwa
molestowanie
seksualne 43
zabawy o
charakterze seksualnym 39
gwałt 6
brak doświadczeń
seksualnych 16
Wiek inicjacji seksualnej
przed 13 rokiem
życia 15
14 - 15 lat 62
16 - 17 lat 16
18 - 19 lat i więcej 11
Ocena emocjonalna pierwszego kontaktu seksualnego
przeżycia przykre 14
przeżycia
przyjemne 85
stosunek obojętny 5
Charakter przeżyć
satysfakcja 82
ból 30
wstręt 5
niechęć 10
Charakter pierwszego kontaktu seksualnego
kontakt seksualny
z wyboru 55
kontakt seksualny
przypadkowy 49
Zmiany partnerów seksualnych
częste zmiany
partnerów 76
sporadyczne
zmiany partnerów 28
Aktywność zawodowa
podjęły pracę
zawodową 64
nie podjęły pracy
zarobkowej 40
Powody uprawiania nierządu
powód ekonomiczny 86
chęć zmiany
środowiska 27
perspektywa
ciekawszego lepszego życia 33
niedosyt
seksualny 17
liczne ,
urozmaicone kontakty z mężczyznami 16
namowa koleżanki 11
przymus ze strony
rodziny 4
brak pracy 31
1. Prostytucja
nie jest zjawiskiem jednolitym i jako taka podlega wewnętrznym podziałom, o
których decyduje najczęściej;
- wygląd zewnętrzny prostytutki;
- ogólny poziom
intelektualny;
- kultura
osobista;
- kategoria
lokali w których nawiązywane są kontakty z klientami;
- umiejętności
zawodowe.
Analizując
środowisko prostytutek można stwierdzić ,że generalnie w rodzinach tych występuje
więcej zjawisk wskazujących na dysfunkcjonalność do społeczeństwa jak i w
relacjach do członków rodziny.
Reasumując można
stwierdzić, że zawierające się w sytuacji rodzinnej czynniki, które wpływać
mogą na wykolejenie się nieletnich dziewcząt, a w konsekwencji na wybór drogi
życiowej polegającej na uprawianiu prostytucji tkwią w:
- w strukturze wewnątrzrodzinnej;
- niskim poziomie uzyskanego przez rodziców
wykształcenia i braku
kwalifikacji zawodowych , co wpływa na
niższy standard życia i pozycję
społeczną;
- zachowaniach patologicznych manifestowanych
przez rodziców i członków
rodzin;
- złej z punktu widzenia wychowawczego
atmosferze niezaspokajającej
potrzeby miłości i bezpieczeństwa u dzieci i
przyczyniającej się do
manifestowania przez nie zachowań
aspołecznych;
- złym pożyciu rodziców, objawiającym się
częstymi konfliktami i
demoralizującym zachowaniem;
- obojętnym, a niekiedy i wrogim stosunku
emocjonalnym rodziców wobec
dzieci;
- brak bliskich i przyjaznych więzi uczuciowych
w stosunku do rodziców;
- stosowanie nieprawidłowych z punktu widzenia
pedagogicznego środków,
wychowawczych , zbyt surowych lub zbyt
pobłażliwych.
- nadużywanie alkoholu przez rodziców i
członków rodziny;
- przestępczość członków rodziny;
Niepowodzeń
szkolnych nie wolno utożsamiać z
procesem wykolejenia ,
niemniej mogą one
stanowić przyczynę pojawienia się trudności wychowawczych i zaburzeń
zachowania, aż do zachowań patologicznych włącznie. Niepowodzenia szkolne
powodują poczucie krzywdy i niezaspokojonych aspiracji, mogą być przyczyną
konfliktów z nauczycielami i rówieśnikami. Skłaniają młodzież do poszukiwania
rekompensaty w zachowaniach i działaniach społecznie nieaprobowanych, które
mogłyby podnieść autorytet wśród rówieśników.
Powody uprawiania
prostytucji w opiniach prostytutek są różnorodne, stwierdzić można ,iż wybór
drogi życiowej w uprawianiu nierządu głownie umożliwia im dostęp do luksusowych
dóbr materialnych, otwiera możliwość zawierania interesujących znajomości i
zapewnia zaspokojenie potrzeb seksualnych oraz własnej próżności.
STRĘCZYCIELSTWO –
SUTENERSTWO - KUPLERSTWO
Stręczycielstwo –
nakłanianie innej osoby do uprawiania prostytucji
Sutenerstwo
przejawia się w czerpaniu korzyści z cudzego nierządu..
Sutener często
jest kochankiem prostytutki żyjącym z jej zarobków.
Kuplerstwo
przejawia się w ułatwianiu cudzego nierządu w celu osiągnięcia korzyści
majątkowych
PROSTYTUCJA
DZIECIĘCA - ważnym źródłem prostytucji dziecięcej jest
stręczycielstwo i handel dziewczętami. Nieletnie uprawiają prostytucję nie w
wyniku własnych decyzji , lecz dlatego , że zostały do niej przyuczone ,
namówione lub też spotkały kogoś kto je zmusił do stosunków
w seksualnych z
obcymi i starszymi ludźmi
CAŁOKSZTAŁT
DOŚWIADCZEŃ historycznych przemawia za koniecznością akceptacji lub tolerancji
faktu istnienia prostytucji, koniecznością przyjęcia do wiadomości , że
prostytucja istnieje. Oddziaływania jeśli mają być racjonalne ,winny zmierzać
do tego , aby : 1. Opracować metody przeciwdziałające uprawianiu prostytucji
przez osoby, które są do tego zmuszane przez okoliczności. 2. Osoby uprawiające
prostytucję otoczyć opieką sanitarną – higieniczną. 3. Znieść znamię infamii
ciążące nad prostytutkami i przywrócić im godność. ( obecnie związki prostytutek
walczą , o legalizację zawodu ) 4. Zapewnić warunki życia w społeczeństwie tym
osobom , które chcą porzucić uprawianie prostytucji.
Zakończenie
W Polsce prostytucja nie
jest karalna; prawo ingeruje jedynie wtedy, gdy nierząd uprawia osoba
nieletnia. Prostytucja traktowana jest wtedy jako przejaw demoralizacji;
pociąga to umieszczenie nieletniej prostytutki w placówce opiekuńczo -
wychowawczej lub resocjalizacyjnej. Problem resocjalizacji kobiet uprawiających
prostytucję należy do jednego z najtrudniejszych . Na skuteczność wpływa wiele
czynników, między innymi stopień" zaawansowania" zawodowego
prostytutki, bardzo ważny jest potem problem zatrudnienia prostytutki ,często
brak tym kobietom kwalifikacji zawodowych Myślę , że najważniejszą rolę
przeciwdziałania szerzenia się tego procederu ( obecnie mówi się że w Polsce
uprawia go około 14 tysięcy kobiet ) jest potrzeba obserwacji i ujawniania
środowisk patogennych, w momencie gdy pomoc im okazana będzie jeszcze
skuteczna, a negatywne wpływy nie zaważą
na procesie wychowania dziecka.
Na szczególną uwagę
zasługuje środowisko szkolne , to jego działanie jest ważne w procesie
socjalizacji dziecka . Każde uchybienie może przynieść nieodwracalny skutek,
dlatego tak ważne jest by nauczyciel kochał dzieci i był pedagogiem z wyboru i
zamiłowania. Ważnym czynnikiem jest także problem oświaty seksualnej,
stwierdzono , że wpływ na kształtowanie się orientacji życiowej, polegającej na
akceptowaniu czerpania zysków z uprawianej przez siebie prostytucji, jest
bardzo wczesne i często przypadkowe podejmowanie życia seksualnego.
Kształtowanie kultury seksualnej winno rozpoczynać się na tyle wcześnie, by w
naturalny sposób zaspokoiło ciekawość dzieci i młodzieży i by uodporniło je na
te oddziaływania , które wypaczać mogą późniejszy kształt życia erotycznego.
Nie sposób pominąć braków z zakresu wiedzy seksualnej Otóż by zlikwidować te
luki potrzebne są odpowiednie programy edukacyjne. Myślę ,że obecnie coś
drgnęło w programie dla szkół " wychowanie do życia w rodzinie" .
Program wzbogacony o ustalenia z zakresu medycyny, prawa, biologii i do tego
realizowany przez odpowiednio przygotowaną kadrę pedagogiczną , może w
przyszłości dać wymierne sukcesy . Pracując wiele lat w szkole
mogę stwierdzić ,że zaniedbania
w tej dziedzinie były ogromne Obecnie obserwuję jakby dużą poprawę stanu rzeczy, Nowy program
wiedzy seksualnej, przyjęty został przez młodzież i ich rodziców .W szkole w
której pracuję jest skrzętnie wdrażany przez koleżanki które uzyskały wiedzę i
przygotowanie do jego wdrożenia . Słuchając opinii uczniów , mogę stwierdzić ,
że coraz więcej uczniów uczęszcza na zajęcia twierdząc ,że są ciekawe i w
ciekawy sposób , niekonwencjonalny prowadzone.
Reasumując należy
podkreślić, że poradnictwo osiągnie cel jeśli działania nie będą powierzchowne,
nie zniwelują warunków, które tworzą z uprawiania prostytucji tak dobrze
płatnego zajęcia, że korzyści materialne
gratyfikują nawet utratę pozycji społecznej.
Bibliografia
M.Ziemska, Rodzina i
osobowość , Warszawa 1975r
M. Kowalczyk -
Jamnicka, Społeczno - kulturowe
uwarunkowania prostytucji w Polsce, Bydgoszcz 1998r
K. Sławik, Patologie w III
Rzeczpospolitej, Katowice 1994r.
W. Jasińska, Proces
społecznego wykolejenia młodocianych,
Warszawa 1967r.
K. Szczutowska,
Psychospołeczne problemy niedostosowania społecznego, Bydgoszcz 1993r.
K. Pospiszyl, E.
Żabczyńska, Psychologia dziecka niedostosowanego społecznie, Warszawa 1985r.
Miesięcznik MEN, Problemy
opiekuńczo wychowawcze ,
grudzień 1994r, artykuł, J.
Moczydłowska, Prostytucja nieletnich dziewcząt.
marzec 1996r, J.
Moczydłowska, Wybrane aspekty prostytucji.
- Zaloguj się lub zarejestruj by odpowiadać