PSYCHOTERAPIA

W latach 60 w Anglii i w USA zaczęło rozwijać się stowarzyszenie
pod nazwą Stowarzyszenie integracji psychologicznej Powstało ono gdyż powstał
problem , jak połączyć różnorodne koncepcje psychologiczne w jedną całość.
Zakładali oni że

1. Trzeba
próbować znaleźć czynniki wspólne w koncepcjach psychoterapeutycznych. O czynnikach
wspólnych w różnych teoriach psychologicznych pisał Jareme Frenki. Zwrócił
uwagę na to , że istota psychoterapii polega na „przywracaniu morale „ . To pojęcie nie ma nic wspólnego z
przywracaniem moralności ale wiązało się z przywracaniem poczucia własnej
wartości. Wg niego .przywracanie morale przebiega na bazie relacji
psychoterapeutycznej . Związek
terapeutyczny jest pierwszym wspólnym czynnikiem wszystkich systemów terapeutycznych
Ważne jest przeniesienie i przeciwprzniesienie- jest to określony rodzaj
relacji w której terapeuta musi się stać symbolem osoby znaczącej na którą jest
pacjent wstanie przenieść uczucia do tej pory tłumione . Na której koncentruje
swoją uwagę i odreagowuje urazy wczesano dziecięce w relacjach z osobami
znaczącymi.

Psychoterapia
musi stwarzać warunki umożliwiające klientowi przeżywanie uczuć .

Procesy
poznawcze w psychoterapii - każda forma psychoterapii prowadzi do nabycia pewnej
wiedzy ( o sobie ,o bliskich).

Każda
psychoterapia prowadzi do zmiany zachowań wiedza zdobywana w procesie
psychoterapii ma za zadanie zmianę zachowań pacjenta . W różnych szkołach te
zachowania są różnie rozumiane ,ale proces psychoterapeutyczny ma prowadzić do
zmiany ich .

2. Zaczęto
tworzyć meta teorie w psychoterapii , która wykraczała poza 4 kierunki

psychoterapii Ma ona
zintegrować różne pomysły pochodzące z różnych teorii w jedną całość
zaproponowano że aby skutecznie przeprowadzić psychoterapie , to trzeba wyróżnić
elementy, które będą decydowały jak psychoterapia będzie wyglądała • Trzeba określić , jaki rodzaj zmian ma
nastąpić , żeby pomóc pacjentowi w pozbyciu się przez niego objawów . Te
rodzaje zmian można scharakteryzować następująco:

l. zmiany objawów -jeżeli pacjent
ma fobie przed zamkniętymi przestrzeniami ta fobia wystąpiła w wyniku jakiegoś
nagłego wydarzenia . To lęk, który wystąpił w skojarzeniu z zachowaniem nie
lenko rodnym ( jazda windą) . To jedynym czynnikiem , który powinno brać się
pod uwagę myśląc o zmianie jest zmiana objawów .

2. zmiany
interpersonalne - rodzaj relacji miedzy ludźmi jest źródłem zaburzeń, które
produkują objawy.

3. Zmiany w
obrębie systemów w jakich żyje człowiek. Dotyczy to rodziny oraz środowiska
w którym żyje pacjent.

4. Zmiany w
intrapsychcznych właściwości. Te zmiany to psychoanalityczny wgląd,
zmiany w zakresie emocji. Jest to podstawowa rzecz od której należy zaczynać
psychoterapie a mianowicie diagnoza -co powinno ulec zmianie , żeby pacjent
mógł pozbyć się objawów .

5. okresy zmian
podczas psychoterapii

• okres chaosu - okres przed
namysłem przed zastanawianiem się

• okres namysłu
rozpoznawania (wgląd )

• okres procesów
prowadzących do zmian

• okres w którym
utrwalaj się zmiany powstałe na skutek pracy

psychoterapeutycznej

Wszystkie te
rodzaje zmian muszą być przeprowadzone poprzez 4 poszczególne etapy

Okres chaosu jest to czas przekonywania pacjenta do tego aby
wszedł w proces zmian. Jest to okres motywowania pacjenta do tego aby uwierzył,
że wszelkie problemy pacjenta są spowodowane pewnymi osobistymi właściwościami
pacjenta . Pierwszy etap kończy się tym że pacjent zaczyna myśleć, że on także
odpowiada za problemy z którymi się boryka . Uważa się że pacjent po uzyskaniu
wglądu, po odreagowaniu emocji, zaczyna sam spontanicznie , sam spontanicznie
zaczyna wprowadzać zmiany w swoje życie . Te zmiany terapeuta musi dostrzec, i
pomóc w zaplanowaniu ich . Musi tak je zaplanować razem z pacjentem aby nie
były one skazane na niepowodzenie . Ponieważ niepowodzenia na etapie zmian mogą
doprowadzić do ponownego uruchomienia mechanizmów zaprzeczeń i pacjent wraca do
początku sposobów reagowania . Na tym etapie najlepiej kierować się
następującymi zasadami:

• zmiana , którą
pacjent ma wprowadzać musi być zachowaniem konkretnym, czymś co jest mierzalne,
naoczne.

• Zadanie to musi
być możliwe do wykonania , nie wolno zadawać zadań , które są nierealne do
wykonania

• Zachowanie ma
przynieść efekt.

• Utrwalanie zmian -jest to etap w
którym terapeuta ma za zadanie przeciwdziałać powrotom do dawnych zachowań lub
objawów , Dlatego pacjent musi mieć możliwość powrotu do terapeuty w celu
zapobiegania nasileniom objawów lub powrotem do dawnych zachowań.

3. Tworzenie wskazówek na
temat tego , jaka terapia dla kogo. Tworzenie systemu wskazań , które by
decydowały o tym , gdzie jaką terapię stosować

To że istnieje tyle szkól terapeutycznych bierze się z tego , że:

1. istnieje
wiele źródeł z których płyną zaburzenia funkcjonowania człowieka

2. zmieniają się systemy w jakich żyją ludzie i w związku z tym
ludzie się także zmieniają To co wydawało się uzasadnione w końcu
dziewiętnastego wieku w twierdzeniach Freuda teraz kompletnie nie przystaje do
warunków w jakich żyją ludzie obecnie . Dlatego istnieje nieustanna potrzeba
doskonalenia teorii pod kontem poszukiwania przyczyn zaburzeń . Trudno jest
powiedzieć ,że przyczyną objawów lękowych jest pan seksualizm Ponieważ wielu
ludzi nie ma problemów związanych z abstynencją seksualną ale z powodu zbyt
dużych potrzeb i za nimi idących zachowań seksualnych , Dlatego namawia się
terapeutów do tego aby byli elastyczni, ale pod warunkiem , że wiedzą na czym
mają się oprzeć Dlatego propaguje się szkolenie terapeutów polegające na tym ,
że uczy się ich wszystkich rodzajów terapii po to aby później mogli oni
dobierać rodzaj terapii do problemu pacjenta Ciarkin uważa odnośnie doboru
terapii do problemu pacjenta że :

• nadrzędne są
właściwości pacjenta . Także w dziedzinie psychopatologii ważny jest rodzaj
objawu.

• Cech osobiste pacjenta, - polegają to na
tym że ważne jest to , czy danym objawom towarzyszą zaburzenia osobowości oraz
to jakie są to zaburzenia . Jeżeli są to zaburzenia osobowości typu borden-
linę ( z pogranicz psychozy i nerwicy) to dla tego typu pacjentów przyczyny
tych zaburzeń leżą w urazach wczesano dziecięcych

Jeżeli tego typu pacjenci mają objawy, zaburzeń interpersonalnych,
to nie wystarczy zaplanować zmian, które mają ułatwić komunikacje gdyż taka
terapia nie zmieni uczuć, które będą dalej narcystyczne albo gdy maj ą oni zaburzenia
o charakterze agresji, to będą oni technicznie będą przestrzegać zasad
komunikowania się ale nikt nie będzie chciał mieć z nimi kontaktów .
Właściwości osobiste są wielorakie i wydaje się , że nie ma żadnych schematów ,
które pozwoliły by jednoznacznie określić jaki rodzaj właściwości, czy zaburzeń
osobowości powinien mieć wpływ na wybór określonej teorii.

• Właściwości otoczenia

Pacjent, który żyje samotnie , musi mieć inny rodzaj
psychoterapii, niż ten , który ma rodzinę i ta rodzina jest jego pozytywnym
systemem wsparcia . A jeszcze inny rodzaj terapii powinien mieć pacjent,
którego rodzina uważa za kozła ofiarnego, czyni go odpowiedzialnym za to co się
w tej rodzinie dzieje . Ważne jest też to , czy pacjent ma prace .

• Dopasowanie
formy terapii (czy grupowa, czy. indywidualna), czy lepsza dla pacjent jest
ambulatoryjna forma leczenia czy w zakładzie

• Dóbr strategii trzeba wiedzieć
kiedy i jak głęboko stosować pewne oddziaływania psychologiczne

Środowisko psychologów uważa że zmiany w psychoterapii są
konieczne gdyż długoterminowa terapia jest kosztowna , Po za tym istnieje obawa
że psychoterapię przestanie uprawiać kadra wysoko wykwalifikowana .
Psychologowie zostaną zastąpieni przez tańszą siłę roboczą, w postaci
pielęgniarek, pracowników socjalnych, ludzi którzy z natury rzeczy mają mniej
cenne wykształcenie.