ZAŁOŻONE I RZECZYWISTE FUNKCJE POLICYJNEJ IZBY DZIECKA
I. IZBA DZIECKA W RZESZOWIE
II. FUNKCJE
POLICYJNEJ IZBY DZIECKA W RZESZOWIE
III. ZAŁOŻONE
I RZECZYWISTE FUNKCJE POLICYJNEJ IZBY DZIECKA
I. IZBA DZIECKA
Izba
Dziecka w Rzeszowie powstała w latach 1948 – 50. mieści się w budynku Komendy
Miejskiej Policji.
Owa komórka organizacyjna jest w
sposób odpowiedni zabezpieczona przed:
- ucieczką nieletnich
- kontaktowaniem się
osób przebywających w Izbie z osobami z zewnątrz
Ważniejsze pomieszczenia ssą monitorowane, zainstalowany
jest również system sygnalizacji zagrożeń.
Należy
zauważyć, że wyposażona jest ona w środki audiowizualne, podręczną
biblioteczkę, kasety video z filmami np. dydaktycznymi.
Placówka ta
funkcjonuje przez cały tydzień, również w święta, dni wolne od pracy.
Zadania w Izbie realizowane są przez:
- policjantów
- dyżurnych –
wychowawców
- kierownika
II. FUNKCJE
POLICYJNEJ IZBY DZIECKA
Do
istotnych i ważnych funkcji POLICYJNEJ IZBY DZIECKA należy zaliczyć:
1. FUNKCJĘ
OPIEKUŃCZO – WYCHOWAWCZĄ
2. FUNKCJĘ
SELEKCYJNĄ
3. FUNKCJĘ
DIAGNOSTYCZNĄ
4. FUNKCJĘ
PROFILAKTYCZNĄ
Ad. 1
FUNKCJA OPIEKUŃCZO – WYCHOWAWCZA
Po zatrzymaniu nieletniego przez
policjantów istotne jest zapewnienie mu opieki. Jednostka po przybyciu do Izby
jest przeszukiwana, odbiera się jej przedmioty, które mogą być zagrożeniem dla
życia.
Nieletni poddawany jest zabiegom higienicznym. Wydaje mu
się czystą bieliznę, pidżamę oraz pełne wyżywienie.
Zatrzymany otrzymuje również strój do zajęć rekreacyjnych,
a własne ubrania oddaje do depozytu.
Nieletniemu zapewnia się także
możliwość wypoczynku i snu. W tym to też czasie Izba stara się ustalić
personalia zatrzymanego i zawiadamia np. opiekunów, w zależności od potrzeby –
sąd rodzinny, prokuraturę o sytuacji nieletniego.
Bardzo istotną rolę odgrywają rozmowy
indywidualne z nieletnim. Zatrzymani opisując swą sytuację życiową, problemy,
pozwalają się poznać. Osoby te często szukają oparcia i zrozumienia wśród
wychowawców. Wytworzenie więzi emocjonalnej między zatrzymanym, a „przełożonym”
jest bardzo pomocne w kolejnych działaniach wychowawczych. Ważna jest także
treść i sposób prowadzenia zajęć i metod wychowawczych winny one:
- umożliwić poznanie
nieletniego, jego środowisko,
- rozbudzić pozytywne
zainteresowania, umiejętność współżycia w zespole,
- stworzyć warunki
umożliwiające nieletniemu wykazanie się poprawną postawą.
Należy zauważyć, że w Policyjnej Izbie
Dziecka realizowany jest dzienny plan pracy z nieletnimi. Jego celem jest:
- zapoznanie nieletnich
z konsekwencjami i szkodliwością negatywnych zachowań,
- zapoznanie nieletnich
z ich prawami,
- wykształcenie u
nieletniego umiejętności właściwej oceny swego postępowania i rozpoznania
znaczenia czynów, postaw.
Z
każdym nieletnim wychowawca przeprowadza rozmowę wstępną, która pozwala poznać
zatrzymanego, a także jego problem. Dzięki zdobytym informacjom dyżurny –
wychowawca, prowadzi zajęcia o odpowiednim charakterze i programie.
Schemat zajęć:
- rozmowa wstępna z nieletnim,
- sporządzenie kwestionariusza osobowego nieletniego,
- prezentacja filmu dydaktycznego, który opatrzony
jest komentarzem wychowawcy, - wypełnienie ankiety przez nieletniego, w której
pytania ukierunkowane są na jego poglądy, zainteresowania, sytuację
rodzinną, - rozmowa i dyskusja dotycząca postawy i problemów
nieletniego, nawiązanie do oglądanego filmu oraz ankiety, - realizowanie zajęć świetlicowych przy pomocy
środków tj:
- czytanie prasy,
książek
- telewizja, gry
planszowe.
Wychowawcy
pracujący w Izbie winne odznaczać się:
- spokojem,
- opanowaniem,
- życzliwością,
- konsekwencją.
Metody wychowawcze stosowane wobec nieletnich muszą być
zindywidualizowane. Ważne by wychowawca w sposób umiejętny i przemyślany umiał
przedstawić nieletniemu pozytywne rozwiązania, tak by zatrzymany wcielił je w
swe życie.
Ad. 2 FUNKCJA DIAGNOSTYCZNA
Stanowi podstawę działania Izby i jest
przydatna do celów praktycznych w zakresie stosowania diagnozy. Jest to zwykle
diagnoza sytuacji rodzinnej, stanu zdrowia i trudności pojawiających się w
nauce.
Informacje
te można uzyskać dzięki:
- rozmowie wychowawcy z
nieletnim, podczas której sporządzany jest kwestionariusz, w którym znajdują
się dane o rodzinie nieletniego czy jego sytuacji szkolnej,
- dokumenty urzędowe
policji, sądu, prokuratury oraz pochodzące z placówek wychowawczych i
resocjalizacyjnych, w których nieletni przebywał.
Ad. 3
FUNKCJA SELEKCYJNA
Zebrany materiał służy do określenia
wniosków dotyczących dalszych losów nieletniego.
W zależności od tego, co stanowiło
przyczynę zatrzymania, jednostkę przekazuje się:
- rodzicom, opiekunom,
- kierownikowi zakładu
opiekuńczego lub wychowawczego,
- funkcjonariuszom
policji,
- do instytucji
opiekuńczo – wychowawczych.
Materiały i informacje o nieletnim przekazywane są w
zależności od potrzeb:
- sądowi rodzinnemu i
jednostce policji,
- szkole,
- zakładowi lub placówce
do której nieletni zostaje skierowany.
Ad. 4
FUNKCJA PROFILAKTYCZNA
Do profilaktyki w Izbie zaliczyć można rozmowę
profilaktyczno – wychowawczą policjanta z nieletnim. Podczas rozmowy wychowawca
stara się dowiedzieć o problemach nieletniego, które są podłożem określonych zachowań.
Taka rozmowa winna zmobilizować wychowanka do modyfikacji jego postępowania,
jej zadaniem jest pełnienie funkcji diagnostycznej oraz rozwiązanie problemu.
Jest to głównie rozmowa bezpośrednio kierowana, nawiązana jako reakcja na
negatywne zachowania, często wyzwala reakcje obronne u wychowanka, które
przejawiać się mogą w biernej bądź agresywnej postawie wobec policjanta.
Dlatego też funkcjonariusz winien dokładnie przygotować się do rozmowy, a więc:
- rozeznać się w
sytuacji wychowawczej nieletniego,
- przeanalizować
posiadane o nim informacje,
- korzystać z pomocy
rodziców, pedagogów, wychowawców, kuratora.
Innym rodzajem profilaktyki
prowadzonej przez pracowników Izby są kontakty i oddziaływania na rodziny
zatrzymanych nieletnich. Najczęściej są to rodziny:
- patologiczne,
- niewydolne
wychowawczo,
- o zaburzonych więziach
emocjonalnych.
W
rozmowach wychowawcy starają się poznać sytuację rodziny i dążą do rozwiązania
problemu poprzez:
1. mediację pomiędzy
nieletnimi i rodzicami,
2. udzielanie porad w
jakiej instytucji można znaleźć pomoc,
3. sugerowanie potrzeby
terapii rodzinnej bądź indywidualnej.
Pracownicy
Izby wychodzą również poza placówkę uczestnicząc w realizowaniu programów
profilaktycznych o zasięgu lokalnym, regionalnym czy krajowym.
Udział
policjanta Izby Dziecka w takim programie to przede wszystkim zapoznanie
młodzieży z:
1. pracą Policji,
2. sposobem zachowania
się w sytuacjach trudnych i unikaniem zagrożeń,
3. edukacją prawną w
zakresie ustawy o postępowaniu w sytuacjach nieletnich.
Szkoła
jest miejscem stwarzającym warunki do prowadzenia działań profilaktycznych i
tam też są one najczęściej realizowane.
W
spotkaniach z młodzieżą przekazywanie treści odbywa się metodami podającymi,
tj. pogadanka, wykład i dyskusja. Metody te stosowane są gdy młodzież reprezentuje
znaczny stopień dojrzałości i samodzielności w zdobywaniu wiedzy. Są to
uczniowie starszych klas szkół podstawowych i szkół średnich.
III. ZAŁOŻONE I RZECZYWISTE FUNKCJE POLICYJNEJ IZBY DZIECKA
Policyjna
Izba Dziecka stara się realizować wszystkie funkcje w jak największym,
najszerszym zakresie. Jeżeli przyjrzymy się funkcji opiekuńczo – wychowawczej
oraz diagnostyczno – selekcyjnej, dostrzeżemy pierwsze rozbieżności.
Jak wiadomo Izba Dziecka przyjmuje
dzieci i młodzież, która znajduje się na różnych poziomach nauczania, a jej
stopień dojrzałości w zdobywaniu wiedzy jest także różnoraki. Dlatego też nie
może być mowy o konkretnej pracy dydaktycznej z zatrzymanymi nieletnimi.
Zajęcia przeprowadzane przez wychowawców mają na celu przede wszystkim:
- wypełnić czas pobytu
nieletniego,
- przyczynić się do
wszechstronnego poznania zatrzymanego.
Olbrzymich
trudności Izbie Dziecka przysparza:
- niemożność realizacji
zajęć ruchowych na powietrzu z nieletnimi (brak odpowiednio zabezpieczonego i
przygotowanego do tego celu terenu),
- brak odpowiednio
przygotowanych pomieszczeń do prowadzenia bardziej urozmaiconych zajęć
wychowawczych.
Kolejne rozbieżności wynikają ze sposobów pełnienia roli
dyżurnego – wychowawcy przez personel pedagogiczny. Należy zdać sobie sprawę z
tego, że mogą pojawić się różnice między kwalifikacjami rzeczywistymi a
formalnymi. Kwalifikacje uzyskane na drodze kształcenia w szkole wyższej, na
studiach mogą nie współgrać z tymi, które wynikają z predyspozycji osób
podejmujących pracę z młodzieżą i dziećmi nieprzystosowanymi społecznie. Osoba
o doskonałym przygotowaniu, o wysokich notach, może się nie sprawdzić jako
wychowawca w placówce jaką jest Policyjna Izba Dziecka.
Istnieją
rozbieżności w realizacji funkcji diagnostyczno – selekcyjnej. Personel
pedagogiczny Policyjnej Izby Dziecka winien:
- poznać sytuację
nieletniego i w sposób umiejętny zadecydować o przekazaniu opiekunom,
- przestrzegać czasu
zatrzymania (48 godzin w przypadku czynu karalnego, 72 godziny w przypadku
braku opieki).
Należy zauważyć, że opiekunowie, rodzice, a także placówki
opiekuńczo – wychowawcze często „zgłaszają” się po wychowanka „po czasie”,
tłumacząc się różnorakimi trudnościami. W takich przypadkach dziecko może
pozostać w Policyjnej Izbie Dziecka do 14 dni. Niestety i tu również mamy do
czynienia z tzw. „naginaniem prawa”. Często sędziowie umieszczają nieletnich w
Izbie na długi czas traktując tym samym pobyt w Izbie jako samoistny środek
wychowawczy.
Policyjna Izba Dziecka stara się
zrealizować założone funkcje(funkcje: opiekuńczo – wychowawczą, selekcyjną,
diagnostyczną, profilaktyczną). Niestety nie zawsze jest to możliwe. Walka z
biurokracją, brak finansów, źle przystosowane budownictwo, uniemożliwia
prawidłowe funkcjonowanie Izby.
- Zaloguj się lub zarejestruj by odpowiadać