WYCHOWANIE→
wiedza→ sądy→ przekonania→ postawy→ zachowania = OSOBOWOŚĆ

W
wychowaniu najważniejsze jest zapewnienie indywidualnego rozwoju osobowości.

OSOBOWOŚĆ:

- sfera poznawcza:
intelektualna, wiedzowa

- sfera emocjonalna: przeżycia

- strefa wolicjonalna
(działaniowa): działanie

Koncepcje
osobowości:

Wiem → dowiaduję się

Czuję →
przeżywam (percepuję)

Działam
→ podejmuję działanie, zachowanie

Osobowość
to dynamiczna struktura, łącząca sferę poznawczą, emocjonalną i działaniową.

Struktura
aktu wychowawczego:

Wychowanek

Wychowawca

Zamiar dokonania zmian

w osobowości wychowanka

interakcja wychowawcza

W

Wychowawca mnoży swoją osobowość wychowując i odbierając
działania wychowanków.

INTERAKCJA
+ WARUNKI = SYTUACJA WYCHOWAWCZA (warunki sprzyjające w sferze materialnej.

Ciąg
jednorodnie powiązanych ze sobą sytuacji nazywamy formą wychowania
(wychowanie przez sport, sztukę etc.).

Proces
wychowania to wywołanie zmian w osobowości
człowieka.

Akty
wychowawcze dokonują się zawsze w środowisku.

Środowisko
wychowawcze (teorie)

- wyznacza to czym
człowiek się staje (tabula raza)

- wyzwala to co w
człowieku jest zakodowane

- „światło boże”

- człowiek dzięki
aktywności własnej osiąga pewne cechy

Na
ukształtowanie człowieka składa się:

- genetyka (zadatki
wrodzone) - BIOS

- środowisko - ETOS

- wychowanie - AGOS

- aktywność własna - LOS

ŚRODOWISKO (teorie):

- środowisko to zespół
warunków w których człowiek żyje oraz zespół czynników kształtujących człowieka
działających w sposób stały lub czasowy

(Redlińska)

- środowisko to zespół
elementów, z którym jednostka wchodzi w kontakt bezpośrednio i pośrednio

(Rowit)

- środowisko to mniej
lub bardziej trwałe warunki świata zewnętrznego w którym człowiek żyje

(Pieter)

- środowisko to te
elementy otaczającej struktury przyrodniczej, społecznej, kulturalnej, które
oddziałują na jednostkę stale lub przez dłuższy czas, albo krótko lub za
znaczną siłą jako samorzutny lub zorganizowany system kształtujących ją podniet
(bodźców)

(Kamiński)

- środowisko to
otoczenie determinujące procesy życiowe człowieka

(Szczepański)

	ŚRODOWISKO to składniki struktury otaczającej jednostkę które: - działają jako system - wywołują określone przeżycia psychiczne		OTOCZENIE to cała zewnętrzna struktura niezależnie - czy jest trwała czy zmienna - czy stanowi źródło bodźców rozwojowych

Środowisko społeczne – ludzie i stosunki między nimi

KRYTERIUM PRZESTRZENNE

(łono matki)

zmiana środowiska

ß

rodzina

ß

podwórko

ß

przedszkole

ß

szkoła

ß

dzielnica

ß

miasto

ß

państwo

ß

kontynent

(...)

Czasem brak pola dla własnej
aktywności życiowej prowadzi do osłabienia poczucia własnej wartości.

W wychowaniu istotna rolę odgrywają wpływy przypadkowe
(niezamierzone) i właściwe (zamierzone).

ŚRODOWISKO
WYCHOWAWCZE:

rodzina

- naturalne

koledzy

-
intencjonalne szkoła

środowisko oświaty

środowisko środowisko

opiekuńcze wspomagające rozwój

III grupy czynników kształtujących człowieka

- rzeczy materialne (np.
toalety)

- wzory (wzory zachowań,
postaw z literatury, sztuki itp.)

- organizacje (od
organizacji struktury pomieszczenia do .... organizacji społecznych)

Wychowanie zdrowotne realizujemy poprzez III funkcje
wychowawcze:

· stymulujące do życia w
grupie (poprzez wzory i normy)

· adaptacyjne (w
odniesieniu do socjalizacji – adaptacja formalna zewnętrzna, twórcza, aktywna,
własna itp.)

· edukacyjno-kolektywna
(wiedza, sądy, przekonania, umiejętności, nawyki, postawy i zachowania
prozdrowotne)

Należy pamiętać, że najpierw należy poznać człowieka i
środowisko, a później go wychowywać. Bez
poznania nie ma wychowania.

Poznaniu służy pomiar jakościowy (miernik, norma, wzorzec,
skala) nie uogólniony, dotyczący konkretnego środowiska (ankieta i
kwestionariusz wywiadu środowiskowego).

Rodzina – kształtowanie postaw, nawyków kulturowych, wzorów
życia emocjonalnego, norm współżycia społecznego

Szkoła – uczy akceptacji ustalonej hierarchii

Grupa rówieśnicza – kształtuje zachowania w danym
środowisku