PEDAGOGIKA ZABAWY

PEDAGOGIKA ZABAWY

JEŚLI MYŚLISZ ROK NAPRZÓD

- SADŹ RYŻ

JEŚLI MYŚLISZ DZIESIĘĆ LAT NAPRZÓD

- SADŹ DRZEWA

LECZ JEŚLI MYŚLISZ STO LAT NAPRZÓD

- UCZ LUDZI

PRZYSŁOWIE CHIŃSKIE

Gwałtowny rozwój nauk społecznych,
jaki dokonał się w ostatnich latach,

zwracający naszą uwagę na
człowieka jako podmiot wszelkich oddziaływań

społecznych sprawia, że ciągle
poszukujemy nowych form i metod do naszej pracy

wychowawczo - dydaktycznej.

Mamy zawsze na uwadze dobro dziecka.
Patrzymy na naszych wychowanków

z troską, aby nie przeszkadzać im
w rozwoju, ale być tuż obok, tworzyć sytuacje

umożliwiające im ciągły wzrost ich
umiejętności, wiedzy, poczucia własnej wartości.

Pracując w przedszkolu mamy tę swobodę
działań, że same decydujemy, które

formy i metody pracy są
najkorzystniejsze, a dzięki swobodzie programowej chętnie

wybieramy i wprowadzamy mądre
propozycje różnych innowacji pedagogicznych.

Pedagogika zabawy od dawna gości w
naszym programie pracy z grupą.

Z sukcesem wykorzystujemy tę
metodę, pamietając, że dla dziecka naturalną drogą

zaspokajania jego zainteresowań i
potrzeb (ruchowych, poznawczych, emocjonalnych

i społecznych) jest zabawa. Mamy
więc satysfakcję z właściwie podejmowanych

działań; rodzice naszych
wychowanków mają poczucie i pewność, że dzieci są pod

fachową i troskliwą opieką; a
przede wszystkim one same czują się doceniane,

zauważone, mają naturalną dla ich
wieku swobodę działań.

Otaczającą rzeczywistość dziecko poznaje
dzięki zabawie. Ten z pozoru fikcyjny

świat pozostawia jednak ślady
będące źródłem doświadczeń życiowych i wpływa na

późniejszy emocjonalny stosunek
dziecka do świata i ludzi.

Pedagogika zabawy przychodzi nam z
pomocą zaproponowania czegoś

naprawdę interesującego, dostarcza
wielu inspiracji do nowego spojrzenia na dziecko,

dostarcza również wielu narzędzi
ułatwiających ich realizację. Zasadniczo wszystkie

reguły obowiązujące w pedagogice
zabawy pokrywają się z istotnymi, stosowanymi

przez nas zasadami, których
realizacja w bezpośredniej pracy z dziećmi w wieku

przedszkolnym daje jak najlepsze
efekty. Należy do nich przede wszystkim:

- Zasada dobrowolności, gdzie szanujemy prawo dziecka do odmówienia przez

nie wzięcia udziału w zajęciach. Jeśli
nasze działania są atrakcyjne i nie występują

przeszkody związane np.. ze złym
samopoczuciem, to najprawdopodobniej dziecko

i tak włączy się do tego, co robi grupa.
Widocznie na podjęcie decyzji potrzebuje

ono więcej czasu.

- Zasada wykorzystania szeroko rozumianej zabawy do pobudzania twórczej

aktywności dziecka. Istotna jest tu zmiana
postawy nauczyciela ze stojącego

wyżej pedagoga, wiedzącego wszystko i
nakazującego wykonywanie określonych

czynności, do kogoś, kto jest przyjacielem
dziecka pomagającym mu odnaleźć

drogę do zrozumienia zjawisk i zdarzeń.

- Zasada dokładnego określenia ram czasowo - przestrzennych, w których

dziecko ma prawo do dokonywania własnych,
indywidualnych

i zespołowych wyborów w ramach nie
pozbawionej spontanicznej zabawy.

Pamiętamy o tym, że wspaniała zabawa
angażująca emocjonalnie dziecko,

jest jednocześnie bardzo wyczerpująca,
stąd dostarczane bodźce pobudzające

dobieramy tak, by były one wprost
proporcjonalne do jego indywidualnych

możliwości percepcyjnych.

- Zasada zawierania kontraktów z dziećmi. Uważamy, że spontaniczność,

wolność, twórcze działanie, bezstresowe
wychowanie - to hasła, które mogą

wpłynąć zarówno pozytywnie, jak i
negatywnie na rozwój małego dziecka. Dlatego

wspólnie zawieramy umowy, określamy reguły
dotyczące postępowania w grupie

podczas realizacji danego zadania.
Pilnujemy, aby zasady ustalone w kontrakcie

były przestrzegane. Następnie omawiamy
zrealizowane zadania i wspólnie

wyciągamy wnioski na przyszłość. Dodatkowo
stwarzamy okazje do zabaw

spontanicznych, wypływających z inicjatywy
samego dziecka.

- Zasada przeżycia jako wartości samej w sobie, czyli zdobycia
pozytywnego

doznania lub doświadczenia w trakcie pracy
w grupie. Zdecydowane unikamy

zbędnej rywalizacji, przypadkowych
zwycięstw, konkurencji. Przez pedagogikę

zabawy uczymy się współdziałania,
współpracy, dostrzegania różnych mocnych

stron uczesników grupy. Dzięki temu łagodzony jest niepokój przed oceną,
lęk

przed przegraną i wzmacniana motywacja do
wysiłku.

- Stosujemy też zasadę wykorzystania różnorodnych środków wyrazu tak,

aby oddziaływać na różne zmysły. Włączamy do
pracy w grupie ruch, gest, dotyk,

taniec, dźwięk, malowanie, grę ról czy
pantomimę - wzbogacamy nimi tradycyjne

słowo mówione i pisane. Dążymy do
stosowania możliwie prostych technik

plastycznych i ogólnie dostępnych
materiałów tj. krepiny, makulatury, kłębków

wełny itp. A przez tworzenie warunków do
twórczej działalności dziecka zaczynamy

budzić szacunek zarówno do autora, jak
również dla stworzonego dzieła.

Elementy pedagogiki zabawy, wdrażane
do dnia codziennego naszego

przedszkola niewątpliwie
oddziałują na podnoszenie jakości wykonywanej przez nas

pracy. W dzieciach kształtowane
jest poczucie odpowiedzialności nie tylko za siebie,

ale i za całą grupę. A
przestrzeganie zasad uwzględniających indywidualne cechy

jednostki nadaje właściwy wymiar
stosunkom w relacjach dziecko - nauczyciel,

dziecko - dzieci.

Wśród zadań wychowawczo -
dydaktycznych, które sobie stawiamy jest ciągła

i owocna współpraca z rodzicami
oraz integracja dzieci, rodziców i nauczycieli.

I tutaj pedagogika zabawy
przychodzi nam z pomocą. Organizujemy uroczystości

przedszkolne, w których rodzice
angażują się we wspólną zabawę.

Ambicją każdej z nas jest pomaganie
dziecku w odnalezieniu jego własnej drogi,

na miarę możliwości i zdolności;
ciągłe doskonalenie warsztatu pracy i dzielenie się

swoim doświadczeniami z innymi.

Katarzyna Tokarska

Zapraszamy na kolejne spotkania na
stronach Internetu, gdzie pragniemy

pokazać sprawdzone pomysły i
zabawy, przedstawić gotowe, przystosowane do

określonego wieku dzieci
scenariusze zajęć oraz wiele innych ciekawych propozycji.

Jedną z nich jest zabawa
fabularyzowana integrująca nauczycieli, dzieci i rodziców

zatytułowana KOLOROWA KRAINA

KOLOROWA KRAINA

SCENARIUSZ DLA DZIECI CZTEROLETNICH -
opracowany na podstawie

zabawy "Ćwierćland"
proponowanej przez PSPZ "KLANZA"

1. Wejście

Znaczki:

- wybór znaczków przez dzieci i
rodziców (serce, kwiat, kółko, kwadrat, trójkąt...), dzieci

wyszukują znaczek ze swoim imieniem,
rodzice zapisują imię na wybranym znaczku.

Tasiemki:

- wybranie koloru tasiemki lub
krepiny w określonym kolorze, przejście do swojego landu,

zawieszenie tasiemki na sznurku.

2. W krainie

Dekorowanie krainy:

- narysowanie przez dzieci
jednokolorowej krainy na dużym białym kartonie,

- naklejenie na szarym arkusz
papieru, wyciętych przez dorosłych elementów uzupełniających

tę krainę,

- zawieszenie na sznurze przygotowanych
wcześniej proporczyków,

- twórcze wykorzystanie przez
uczestników materiałowych chusteczek, krepiny, patyczków itp.

3. Powitanie

Pozdrowienie:

- prowadzący pozdrawia, np.:

niech pomacha każdy, kto jest dziewczyną,

niech pomacha każdy, kto jest
chłopakiem

niech podskoczy ten, kto ma kotylion
w kształcie serca... , koła..., kwiatka...,

niech dmuchnie z całej siły ten, kto
lubi lody,

niech się uśmiechnie ten, kto jest
teraz w przedszkolu.

Imię:

- każdy wykrzykuje jeden raz swoje
imię,

"Idziemy i stop" (zabawa
przy muzyce "Le bastringlo" - [w] "Tańce"- KLANZA)

- spacer po sali, muzyka milknie,
wszyscy witają się podając sobie dłonie lub machając do siebie.

4. Bajka cz. I (siadamy swobodnie)

Bajkę opowiada prowadzący
wykorzystując podkład muzyczny

"Sally gardens" - [w]
,,Tańce"- KLANZA)

Wyobraźmy sobie, że przenosimy się do
krainy w bardzo dawne czasy.

Było wtedy wielkie, okrągłe jak piłka
królestwo, składające się z czterech krain.

W pierwszym kraju wszystko było
czerwone: domy, ulice, samochody, psy i ludzie.

W drugim kraju wszystko było zielone:
drzewa, kwiaty, dorośli i dzieci.

W trzecim kraju wszystko było żółte:
słońce, rowery, huśtawki, dorośli i dzieci.

W czwartym kraju wszystko było
niebieskie: lampy, meble, plecaki, dorośli i dzieci.

Dzieci, które się rodzą w tych
krainach są kolorowe, ale rodzice głaszczą je swoimi rękami

i wtedy... nadają im kolor czerwony,
zielony, żółty lub niebieski.

W krainie czerwonej dzieci chodzą do
czerwonych przedszkoli, bawią się czerwonymi klockami,

samochodami... Jedzą czerwone jabłka,
lody. Piją czerwony sok...

Wszyscy krzyczą, że najlepszym
kolorem jest kolor czerwony!

W krainie zielonej podobnie, lecz
wszystko jest w kolorze zielonym.

Zielone przedszkole, zielone lalki,
zielone cukierki..., zielona jest nawet pasta do zębów.

Tu wszyscy wołają, że najpiękniejszy
jest kolor zielony!

W krainie żółtej chwalą oczywiście
kolor żółty!

A w krainie niebieskiej uważają, że
nie ma piękniejszego koloru od niebieskiego!

5. Zadania dla krain

Podzielenie liną terytorium zabawy na
cztery landy (prowadzący),

Zbudowanie przez mieszkańców każdego
landu zamku, domu lub innych budowli

(wykorzystanie plastikowych klocków
różnych kształtów) - prezentacja,

"Pieczemy ciasto" - (ruch
przy melodii "Ciasto"- KLANZA),

"Lustrzane odbicie" -
zabawa w parach - naśladowanie gestów, min,

"Mosty i koty" - zabawa w
landach (dorośli ustawiają się w szeregu i robią koci grzbiet

- pod nimi przechodzą dzieci; później
dzieci robią koci grzbiet, a rodzice przechodzą nad nimi),

"Bibułki" - w nagrodę za
poprawnie wykonane zadanie krainy otrzymują kolorową krepinę,

każdy uczestnik trzyma w dłoniach
dość długi pasek krepiny w kolorze swojego landu i tańczy,

"Taniec motyli" - przy
melodii "Carnevalito" [w] ,,Tańce" - Klanza; w trakcie tańca
granice

między krainami znikają (prowadzący
zwija linę).

6. Pomieszanie kolorów

Wrzucamy bibułki do worka,
worek wkładamy do skrzyni - czarujemy:

"Czary mary, czary mary

tak bym czarowała

abym tutaj, abym tutaj

Sto cukierków miała".

Następnie wyjmujemy ze skrzyni drugi
identyczny, wcześniej przygotowany worek

z cukierkami, wysypujemy je do
koszyczka - częstujemy.

7. Bajka cz. II

Zobaczcie nasze krainy w przedszkolu
pomieszały się.

Wyobraźcie sobie, że w baśniowej
krainie było podobnie.

Dzieciom bardzo szybko znudziły się
jednokolorowe zabawki, ubrania...

Jedzenie w jednym kolorze.

Postanowiły uczynić świat
różnokolorowym.

Zaczęły przenosić czerwone piłki do
krainy żółtej, zielone huśtawki ustawiły obok niebieskich,

niebieskie samochody zaczęły jeździć
po czerwonych ulicach, a żółte słońce zaświeciło nad

niebem w każdej krainie.

Wszyscy stali się pogodniejsi,
uśmiechnięci...

Wspólnie bawili się i tańczyli!

Pobawmy się i my!

8. Zabawa z chustą Klanzy

"Morze":

- kołysanie chustą, tworzenie fal,

- pływanie w morzu (rodzice trzymają
chustę, a dzieci pod nią "pływają"),

9. Zakończenie

Wszyscy uczestnicy stoją w kręgu
trzymając chustę, kołyszą się w takt melodii