METODY ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZEGO

Na podstawie zapamiętanych lub
zaobserwowanych podczas nauki szkolnej sytuacji wychowawczo-dydaktycznych
spróbuj określić metody oddziaływania wychowawczego zastosowane przez
nauczyciela wychowawcę. Oceń te metody z punktu widzenia ich przydatności lub
szkodliwości.

Problem:
Dzieci nie panują nad sobą.

Rozwiązanie:

Najpierw przedstawiamy dzieciom typy zachowań ludzkich, np.:

1. Sangwinik:
płomienny, zmienny, krewki.

2. Choleryk:
wybuchowy, gwałtowny, zapamiętały.

3. Flegmatyk: mało
ruchliwy, spokojny, zasiedziały.

4. Melancholik:
spokojny, zgorzkniały, niezadowolony.

Tłumaczymy dzieciom , że od charakteru i osobowości zależy
natężenie przeżywania i sposób reagowania człowieka na różne sytuacje:

Stres – stan psychiczny wywołany sytuacją, w której jest zagrożona
realizacja ważnych zadań, wartości.

Frustracja – reakcja organizmu na stres.

Omawiamy reakcję na frustrację (podział według psychologów):

Depresja – zahamowanie aktywności, apatia, przygnębienie.

Izolacja – unikanie kontaktów społecznych; tworzenie idealnego,
nierealnego świata marzeń,; „odludek”.

Agresja – bicie, krzywdzenie: przedmiotu wywołującego
frustrację(bezpośrednia) lub innych (pośrednia); siebie.

Regresja – cofanie się na niższy poziom rozwoju, np. tupanie,
krzyk, odmowa jedzenia.

Fiksacja – zahamowanie rozwoju społecznego dziecka na poziomie
odpowiadającym okresowi życia, w którym doznał frustracji, np. dziecko traci
rodziców, występuje u niego infantylizm lub oschłość; uporczywe powtarzanie
tych samych czynności, mimo że nie przynoszą efektów.

Nawiązujemy dyskusję na następujące tematy:

Czy można
uniknąć stresów (nie) ?

(trzeba się na nie uodpornić i prawidłowo reagować).

Co wywołuje
stresy?

Jak reagujecie
na stresy i jak je opanowujecie?

Tłumaczymy dzieciom (wychowankom) jak reagować na stresy i
mechanizmy obronne u człowieka.

MECHANIZMY
OBRONNE

A) Wypieranie -
polega na niedopuszczaniu do świadomości myśli, które mogą wywołać lęk i
niepokój (słynne „jakoś to będzie”)

B) Projekcja –
rzutowanie na innych i przypisywanie im cech, których nie akceptuje się u
siebie (tłumaczy się siebie).

PRAWIDŁOWE
REAKCJE NA STRESY.

1. Poznać źródło
stresu i zauważyć je.

2. Prawidłowo
ocenić, np. nie rozpoczynam drażliwej dyskusji z rodzicami, bo wiem, że skłania
mnie do tego nie chęć rozwiązania problemu, ale zwykłe wyładowanie złości.

3. Relaks

A) oddychanie,
liczenie, skupienie się na określonym przedmiocie wywołującym miłe uczucia;

B) rozmowa z kimś
bliskim (zwierzenia), pisanie pamiętników;

C) muzykoterapia;

D) psychozabawa –
wyładowanie emocji w czasie inscenizacji wymyślonych historyjek.

Namawiamy dzieci do wypróbowania wyżej podanych sposobów.