1.SIEĆ SIECI

Odpowiedź na pytanie, czym jest
Internet, nie jest jednoznaczna. Na pewno każdy wie, czym jest sieć komputerowa
- jest to wiele komputerów połączonych ze sobą, które mogą się komunikować.
Dzięki tej sieci można korzystać z programów i dokumentów zawartych na dyskach
twardych innych komputerów.

Internet jest siecią połączonych sieci, która pozwala na korzystanie z
ogromnej ilości informacji z bardzo dużą szybkością. Jest uznawany za medium,
które w największy sposób, od momentu wynalezienia druku, wpłynie na rozwój
ludzkości.

Internet jest siecią sieci,
połączonych ze sobą w różnoraki sposób. Informacja z jednego komputera bardzo
szybko może zostać odebrana na drugim, oddalonym o dziesiątki, setki i tysiące
kilometrów.

Co z tego wynika?

Otóż dzięki temu, że do Internetu podłączono miliony
komputerów w setkach tysięcy sieci komputerowych i każdy z nich oferuje jakieś
informacje, Sieć jako całość stanowi największe ich źródło. Są one dostępne w
ciągu kilku sekund dla każdego. (Szacuje się, że liczba użytkowników Internetu
pod koniec 2000 roku wyniosła około 300 milionów, a w Polsce z Internetu
korzysta około 3,5 mln osób).

Główne komputery w Internecie połączone są ze sobą w
rozmaity sposób: światłowodami, za pomocą transmisji radiowej, łącznością
satelitarną. Komputery większości użytkowników połączone są za pośrednictwem
modemów i linii telefonicznych, za pomocą przewodów telewizji kablowej lub
dzięki kartom sieciowym w komputerach sprzężonych ze sobą w lokalnych sieciach.
Sieci te posiadają stałe połączenie z Internetem z wykorzystaniem

( z reguły) specjalnie do tego przeznaczonych linii
telefonicznych.

RYSUNEK

2.INTERNET JAKO ŹRÓDŁO INFORMACJI,SPOSÓB

KOMUNIKACJI I ŹRÓDŁO ZASOBÓW

Internet zmienia
się każdego dnia, gdyż zmienia się zasób informacji dostępnych dla jego
użytkowników, jak również zmieniają się sposoby przedstawiania i przesyłania
tych informacji.

Sieć pozwala na korzystanie z usług internetowych, czyli
sposobów przesyłania, wyświetlania i wykorzystywania informacji, składowanych w
różnych miejscach na świecie.

A oto kilka najpopularniejszych usług internetowych:

· World Wide Web – setki milionów stron
internetowych WWW zawierają informacje dotyczące każdej dziedziny naszego
życia. Na stronach WWW możemy znaleźć m.in. dzieła literackie, przepisy
kulinarne, publikacje naukowe, teksty piosenek i recenzje filmów. Istnieje
wiele sposobów wyszukiwania potrzebnych informacji, dzięki czemu szybko można
zobaczyć, co na dany temat znajduje się we wszystkich zasobach komputerów
podpiętych do Sieci.

· Poczta internetowa – pozwala na
przesyłanie elektronicznych listów. Jest dużo szybsza niż normalna poczta –
wiadomość pocztowa może powędrować z jednego końca kuli ziemskiej na drugi w
ciągu kilku sekund.

· Listy dyskusyjne – do złudzenia
przypominają tablice ogłoszeń lub kąciki tematyczne dla czytelników w
czasopismach. Pełnią, więc funkcje swoistego forum wymiany informacji.

· Wirtualne pogawędki – umożliwiają
rozmowę dwóch lub więcej osób. Jest to bardzo podobne do rozmowy telefonicznej,
wypowiedzi zastępuje tutaj jednak słowo pisane.

· Handel elektroniczny – umożliwia
zakupy bez wychodzenia z domu. Dzięki Internetowi można zamówić interesującą
książkę, płytę, zarezerwować bilet na samolot lub pokój w hotelu. Poprzez
Internet można dokonywać transakcji bankowych i giełdowych.

· Źródło zasobów – za pośrednictwem
Sieci można zdobyć np. interesujący program komputerowy, zdjęcie ulubionego
aktora, plik dźwiękowy z piosenką(MP3) i fragment filmu, na który chcemy iść do
kina.

Usługa
internetowa to sposób wykorzystania Internetu, a zarazem komunikacji i
prezentacji informacji. Przykładem usługi internetowej jest poczta
elektroniczna, IRC i World Wide Web.

Ilość
zastosowań Internetu jest bardzo duża – za jego pośrednictwem już dziś możemy
słuchać radia i oglądać transmisje wideo z różnych miejsc w świecie. Ludzie
wymyślili nawet coś takiego, jak lodówki podłączone do Globalnej Sieci, które
same kontrolują swoją zawartość i w razie potrzeby automatycznie składają (
oczywiście przez Internet)zamówienie do sklepu, uzupełniając braki.

3.KRÓTKA HISTORIA

Początki
Internetu sięgają 1969 roku, gdy powstała sieć ARPAnet, którą utworzono na
potrzeby Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych. Sieć ta łączyła
uniwersytety, zakłady przemysłu zbrojeniowego i wojsko. Równolegle z rozwojem
ARPAnet-u powstały kolejne, rozległe sieci komputerowe i stało się jasne, że
trzeba będzie opracować nowe metody komunikacji. W 1973 roku w erze dużych,
centralnych komputerów, ARPA(amerykańska agencja badawcza) rozpoczęła pracę nad
projektem połączeń między sieciami. Jego celem było rozwiązanie trudności
wynikających z różnych standardów przesyłania informacji w różnych sieciach.

Protokół komunikacyjny to zbiór reguł i procedur
postępowania zrozumiały dla komputerów połączonych w sieci.

Protokoły te
zostały opracowane w 1974 roku i zapoczątkowały rozwój sieci, jaką jest
Internet. Wówczas Ray Tomlinson stworzył program do przesyłania elektronicznych
wiadomości i wtedy też został wysłany pierwszy e-mail.

W roku 1983 połączonych ze sobą
było562 komputerów.

W tamtym
czasie praca z komputerem wyglądała trochę inaczej niż obecnie - najczęściej 83
był to jeden centralny, duży komputer na uczelni, który pozwalał na korzystanie
z jego mocy obliczeniowej przez wiele osób używających terminali, czyli z
monitorów z klawiaturami sprzężonych z głównym komputerem.

Dziesięć lat
później, to jest w roku 1993, do Internetu podłączonych było już około 1,2
miliona komputerów, zaś w 1997 – około 20 milionów. Od tego czasu liczba
użytkowników Internetu stale rośnie – przyłączają się do niego centra naukowe,
przedsiębiorstwa i osoby prywatne. Szacuje się, że co 18 miesięcy ich liczba
podwaja się.

Ciekawostka!!!

Internet nie
jest niczyją własnością, nie dopuszcza żadnej cenzury. Dzięki temu, każdy, niezależnie od tego, z jakiego kraju
pochodzi, jakie ma wykształcenie i jaki status społeczny, może uczestniczyć w
życiu Sieci. W Internecie każdy jest równy.

2. INTERNET ŹRÓDŁEM
INFORMACJI

1. CO TO SĄ STRONY WWW I JAK SĄ ZBUDOWANE

WWW te trzy literki oznaczają najpopularniejszą usługę
internetową – World Wide Web, czyli Ogólnoświatową Pajęczynę. Niektórzy nawet
błędnie ograniczają pojęcie Internetu do WWW. Faktem jest, że dzięki WWW
Internet stał się przyjemniejszy i łatwiejszy w obsłudze.

Korzystanie z tej usługi możliwe jest dzięki programom – przeglądarkom
WWW. Najpopularniejszymi z nich są:

– Microsoft Internet Explorer,

– Netscape Navigator.

Kiedy uruchomi się przeglądarkę, na ekranie pojawi się okno, którego
główną część stanowi strona WWW.

Strona WWW jest dokumentem, który w
danej chwili znajduje się w oknie przeglądarki internetowej. Strony WWW
zawierać mogą teksty, rysunki, zdjęcia, filmy, animacje i dźwięki.

Klienci i
serwery

W sieci Internet, podobnie jak w sieciach lokalnych, istnieją pojęcia: serwer oraz klient. Serwer, jak wiadomo, to wydajny komputer, na którym
uruchomione są programy – tzw. Serwery usług. Przykładem może być tutaj serwer
WWW, czyli program udostępniający strony WWW. Programy – klienci pozwalają
natomiast na korzystanie ze wszystkiego, co udostępnia serwer usług. Gdy jakaś
strona ma być wyświetlona na danym komputerze, należy wpisać jej adres,
następnie przeglądarka internetowa komunikuje się z serwerem, na którym
znajduje się ta strona, a ten wysyła wszystkie jej elementy do przeglądarki
internetowej.

Adresy stron

Każda wyświetlana strona WWW znajduje się na określonym serwerze w
Sieci. Aby wyświetlić stronę w przeglądarce należy znać jej adres, czyli kod
lokalizujący ją w Internecie. Adres strony internetowej najczęściej rozpoczyna
się od liter www albo http://.

Przykładowe adresy stron to: www.altavista.pl, www.adax.pl

Aby wyświetlić w przeglądarce daną stronę internetową należy wpisać (w
pasku adresów) jej adres internetowy. Jeśli chcemy na przykład zobaczyć stronę
poświęconym wydawnictwu WSiP,

należy wpisać adres:http://www.wsip.com.pl i nacisnąć klawisz
<ENTER>.

Witryna internetowa, to grupa stron
WWW powiązanych ze sobą, znajdujących się pod jednym adresem internetowym.
Strony te powiązane są ze sobą za pomocą hiperłączy. Każda witryna internetowa
posiada stronę główną, która wyświetla się po wpisaniu adresu witryny.

Podobnie jak pliki w komputerze, strony pogrupowane są w katalogach i
mają swoje nazwy. Dostęp do poszczególnych stron internetowych na danym
serwerze wymaga podania bardziej złożonego adresu, reprezentującego ich
logiczną lokalizację na serwerze WWW. Adres strony określany
jest również jako URL.

W rzeczywistości strony WWW są zwykłymi plikami tekstowymi stworzonymi
według pewnych reguł i mają najczęściej rozszerzenia: htm. lub html.

HTML to specjalny język, z
wykorzystaniem którego tworzone są strony WWW. HTML umożliwia zbudowanie
strony.

Hipertekst i hiperłącza

Przedstawienie informacji w postaci stron WWW ma jeszcze jedną zaletę.
Na każdej stronie WWW istnieją hiperłącza – najczęściej mają one postać
podkreślonego tekstu. Kiedy umieści się kursor myszki na hiperłączu, przyjmie on formę „dłoni z wyciągniętym
palcem”.

Hiperłącza, czyli inaczej odnośniki,
pozwalają na przejście z jednej strony WWW do innej.

Hipertekst to taka metoda prezentacji,
w której wybrane słowa tekstu udostępniają (po wskazaniu) dodatkowe informacje.
Oznacza to, że wybrane słowa tekstu są odnośnikami do innych informacji,
którymi mogą być: tekst, obraz, dźwięk, animacja itd.

Najciekawsze jest to, że hiperłącza mogą wiązać ze sobą strony
umieszczone na serwerach w różnych miejscach na świecie! Przechodzenie z jednej
strony WWW na drugą nazywane jest „surfowaniem”.

2. SKUTECZNE POSZUKIWANIA

Gdzie szukać

Internet jest źródłem i przechowalnią bardzo wielu informacji.
Praktycznie każdy jego użytkownik może publikować w Sieci dowolne dokumenty.
Podstawowym problemem użytkowników Internetu jest odnalezienie interesujących
danych, a dokładniej wyszukanie najbardziej wartościowych spośród innych,
dotyczących wybranego tematu.

Kiedy potrzebujemy informacji związanych z twórczością Adama Mickiewicza
albo pragniemy poznać tekst najnowszej piosenki Britney Spears, możemy mieć
pewność, że dane te znajdują się gdzieś w Internecie. Ale gdzie? Jak odnaleźć
interesujące nas strony?

W Internecie znajduje się wiele tak zwanych wyszukiwarek – czyli witryn,
które pozwalają na odnalezienie adresów stron na dany temat, a dokładniej
stron, które w treści zawierają pewne wyrazy, podane jako słowa – klucze. Słowa – klucze to po prostu wyrazy lub
zestawy wyrazów, które zawiera w treści i/lub tytule poszukiwana strona.

Wyszukiwarka to witryna pozwalająca na
odszukanie stron na dany temat.

3.PORTALE BRAMĄ DO INTERNETU

Katalogi katalogów

W języku historyków sztuki portal
oznacza obramowanie drzwi. Internetowe portale są właśnie takimi bramami do
Internetu, które pozwalają na szybkie odnajdywanie informacji znajdujących się
na stronach WWW. Portale są najczęściej odwiedzanymi stronami przez
użytkowników Internetu – od nich rozpoczyna się surfowanie po jego zasobach.

Portal to witryna, która zawiera
katalog stron internetowych, informator, serwisy tematyczne, wyszukiwarkę,
miejsce, gdzie założyć można bezpłatną skrzynkę pocztową i zamieścić własne
strony WWW.

Portal zawiera katalog stron internetowych, pogrupowanych tematycznie.
Katalogi pozwalają na szybki dostęp do stron np. o muzyce, o poszczególnych
miastach i regionach, grach komputerowych, motoryzacji itp.

Jednym z najpopularniejszych polskich portali internetowych jest
Wirtualna Polska. Po wpisaniu adresu www.wp.pl znajdziemy się
na głównej stronie portalu. Oprócz Wirtualnej Polski równie znanymi polskimi
portalami są: Onet (http://www.onet.pl), Interia (http://www.interia.pl),
YoYo (http://www.yoyo.pl), poland.com (http://www.poland.com),
tp.portal (http:///www.portal.pl).

Informatory i serwisy tematyczne

Portale zawierają również informator gromadzący najpotrzebniejsze
aktualne informacje. Są to, oprócz wiadomości dnia, fragmentów z
najpoczytniejszych gazet – prognoza pogody, kursy walut, program telewizyjny,
kalendarz itp. Od razu nasuwa się skojarzenie z wiadomościami telewizyjnymi
albo gazetą codzienną, ale internetowe wiadomości mają dużą przewagę nad innymi
mediami – informacje aktualizowane są w dowolnym momencie, nie trzeba więc
czekać na godzinę programu telewizyjnego albo otwarcie kiosku z prasą!

Portale zawierają również serwisy tematyczne, będące odpowiednikiem
czasopisma poświęconego jednej dziedzinie. Na stronach portalu Interia znajduje
się np. serwis poświęcony motoryzacji, gdzie każdy może poczytać o wszelkich
nowościach z tej dziedziny, uzyskać porady na temat eksploatacji samochodu,
zobaczyć zdjęcia najnowszych modeli.

Tu też możemy szukać

Oprócz katalogu stron portal zawiera wyszukiwarkę umożliwiającą
odnajdywanie stron WWW. Wyszukiwarka ta ma bardzo ciekawą opcję odnajdywania
podanych fraz wraz z wyrazami bliskoznacznymi albo z odmianą wyrazów.

Często wyszukiwarka w portalu pozwala na odnajdywanie innych zasobów
Internetu – przeszukiwanie list dyskusyjnych czy też zasobów serwerów FTP.

Ciekawostka!!!

Portal to, jak wiadomo, brama do
sieci, od której Internauci najczęściej zaczynają surfowanie. Początkowo
portale zawierały jedynie zbiór hipełączy do ciekawszych stron. Później do
portali dokładano wiele usług, takich jak poczta elektroniczna, możliwość
zakładania własnych stron WWW, wyszukiwarkę. Obecnie portale zawierają pełne
serwisy tematyczne i sklepy elektroniczne. Specyficznym rodzajem portalu jest

wortal, czyli portal wertykalny,
poświęcony wyłącznie jednej dziedzinie (np. prawu, sporcie, motoryzacji,
medycynie).

4. CO MOŻNA ZNALEŹĆ W INTERNECIE

Oto kilka przykładowych witryn internetowych pozwalających zorientować
się, co można odnaleźć na stronach internetowych:

Ø Co grają w kinach – pełne informacje na temat wszystkich
filmów wyświetlanych w kinach wraz ze zdjęciami, fragmentami filmów, ścieżkami
dźwiękowymi, życiorysami aktorów, scenarzystów i reżyserów znajdują się na
stronach Stopklatki pod adresem: http://www.stopklatka.com.pl
Stopklatka prezentuje na swoich stronach recenzje filmów oraz zapowiedzi
premier – uwzględnia nawet filmy, których premiery przewidziano w
przyszłości. Serwis zawiera także informacje na temat aktualnie wyświetlanych filmów
w telewizji oraz w filmach na kasetach wideo.

Ø Encyklopedia – e. portalu onet.pl pod adresem: http://wiem.onet.pl
zawiera ponad 70 tysięcy haseł. Treść haseł to 950 arkuszy wydawniczych, czyli
38 milionów znaków. Korzystanie z encyklopedii jest bardzo proste: po podaniu
słów – kluczy otrzymuje się listę haseł zawierających minimum jedno z nich wraz
z początkiem objaśnienia. Klikając w każde z wyszukanych haseł wyświetlony
zostanie pełen tekst objaśnienia wraz z hiperłączami do haseł pokrewnych.

Ø Rozkład jazdy pociągów – pozwala na
odnalezienie połączeń kolejowych w całej Europie. Można zdefiniować, oprócz
godziny i daty wyjazdu stacje, przez które chce się jechać. Witryna ta pozwala
na odnalezienie połączeń z przesiadkami. Dzięki temu w łatwy sposób można
zaplanować swój wyjazd. Serwis ten pozwala również na wyszukanie takich
połączeń, aby być na miejscu o określonej godzinie.

Ø Biblioteka Sieciowa – witryna ta (o adresie: http://biblioteka.sieciowa.to.jest.to ) zawiera
około 450 tekstów książek: począwszy od dzieł twórców narodowych, po teksty M.
Lutra i Lenina. Biblioteka Sieciowa pozwala na wyszukiwanie tekstów według
indeksu tytułów albo indeksu autorów. Biblioteka Sieciowa zawiera również
hiperłącza do innych witryn internetowych z tekstami literackimi(polskimi i
zagranicznymi).

Ø Ściąga – witryna Sciaga.pl pod adresem: http://sciaga.pl
to „niezbądnik” dla każdego ucznia. Znajdują się tutaj tysiące opracowań z
różnych przedmiotów ( j.polski, historia, geografia itd.), popularne „bryki”,
czyli opracowania lektur szkolnych, recenzje podręczników szkolnych. Dzięki
temu mini – portalowi można skontaktować się z osobami służącymi pomocą w
nauce, a także umówić się na korepetycje.

Ciekawostka!!!

Surfując
po Internecie można napotkać komunikat: Error
404:File Not Found. Nie oznacza to błędu w oprogramowaniu komputera, lecz,
że strona o podanym adresie nie jest już dostępna w Sieci. Najczęściej ma to
miejsce w przypadku, gdy do danej strony, wykasowanej już z dysku serwera,
odwołuje się hiperłącze z innej witryny.

3. INTERNET SPOSOBEM
KOMUNIKACJI

1.POCZTA ELEKTRONICZNA.

Poczta
elektroniczna, zwana też e-mail, jest najczęściej używaną usługą Internetu,
należy też do najstarszych usług. Podobnie jak tradycyjna poczta pozwala na
przesyłanie określonym osobom informację w postaci listu. Jej główna zaleta to
szybkość – list przez nas napisany w ciągu kilku minut dotrze z jednego końca Ziemi na drugi.

Każda osoba posiadająca pocztowy dostęp do sieci (czyli
taka, która może wysyłać i odbierać listy) posiada swój adres e-mail, który
jest odpowiednikiem adresu pocztowego.

Adresy

Adres e-mail składa się z dwóch części rozdzielonych
znakiem @ (w Polsce określa się go jako „małpa”). Część pierwsza to nazwa
skrzynki pocztowej- czyli nazwa identyfikująca daną osobę, druga natomiast to
domena, czyli nazwa dostawcy internetu albo firmy.

Pierwsza część
adresu pocztowego to często imię i nazwisko rozdzielone kropką. Może też mieć
postać samego imienia albo pseudonimu. Przykładowe adresy e-mail to:

jan.kowalski @poczta.onet.pl

misiek@mcdonald.com.pl

Jak działa poczta
elektroniczna?

Wysyłanie
poczty elektronicznej jest możliwe do kogoś kto w danej chwili ma wyłączony
komputer. Mamy tu do czynienia z serwerem i klientem pocztowym. Otóż serwerem
pocztowym jest komputer, który zawiera skrzynki pocztowe i w nich przechowuje
wiadomości pocztowe użytkowników. Aby wysłać pocztę do kogoś musimy mieć
uruchomiony program klienta poczty, tak aby w nim stworzyć wiadomość, która
następnie dzięki niemu, przez nasz własny serwer pocztowy (tj. komputer, na
którym mamy skrzynkę e-mail), przesyłana jest do serwera pocztowego odbiorcy.
Kiedy odbiorca połączy się z serwerem pocztowym, może odebrać wysłaną do niego
wiadomość.

Serwery
pocztowe identyfikowane są w Internecie na podstawie domeny – dzięki tej części
adresu wiadome jest, do którego serwera pocztowego ma trafić wiadomość e-mail.
Serwer pocztowy natomiast określa, na podstawie pierwszej części adresu, do
której skrzynki pocztowej ma trafić wiadomość.

rys.
wysyłanie poczty elektronicznej

Co mogą zawierać listy?

Listy
elektroniczne mogą zawierać praktycznie wszystko – zdjęcia, programy, filmy,
pliki dźwiękowe.

Wysyłając
do kogoś wiadomość pocztową należy mieć jednak świadomość, że skrzynki pocztowe
zazwyczaj mają określoną pojemność i wysyłając e-mail z załącznikiem o znacznej
wielkości, możemy zablokować skrzynkę
odbiorcy (nie będzie mógł odbierać poczty od innych!). Narazimy go również na
koszty – gdy jest on np. podłączony do Internetu za pośrednictwem modemu,
będzie potrzebował kilku godzin, aby odczytać wiadomość o tak dużej wielkości.

Zakładanie skrzynki pocztowej

Wszystkie
polskie portale umożliwiają zakładanie skrzynek pocztowych. Każdy może wybrać
nazwę swojej skrzynki (jeśli jednak ktoś nas uprzedził, tzn. założył skrzynkę o
takiej samej nazwie, nie będzie to możliwe. Najlepiej wtedy zmienić ją dodając
na końcu jakąś liczbę). Dostęp do skrzynki chroniony jest hasłem.

Wysyłanie poczty elektronicznej

Z
poczty internetowej korzystać można za pośrednictwem przeglądarki internetowej
albo programu - klienta poczty. Prostsza jest pierwsza metoda, gdyż nie wymaga
konfigurowania programu klienta poczty, a jedynie uruchomienie przeglądarki i
wyświetlenie witryny portalu.

Książka adresowa

Książka adresowa pozwala na gromadzenie adresów e-mail
oraz wielu przydatnych danych korespondentów, w celu powtórnego wykorzystania.
Dzięki temu nie musimy zapisywać adresu e-mail w notesie ani ich zapamiętywać.

Klient pocztowy

Korzystanie z
poczty elektronicznej (z poziomu przeglądarki internetowej) z jednej strony
jest to bardzo proste, a z drugiej posiada pewne ograniczenia. Do odbierania
poczty elektronicznej dobrze jest użyć osobnego programu, będącego prawdziwym
klientem pocztowym. Przykładem takiej aplikacji jest Outlook Express dołączany
do Windows. Korzystanie z tego programu ma pewną zaletę – za jego pomocą można
korzystać z grup dyskusyjnych.

Jeżeli mamy
założone konto pocztowe, to możemy skonfigurować program pocztowy właśnie pod
to konto, tak abyśmy mieli dostęp do swojej skrzynki za pośrednictwem klienta
pocztowego.

Bezpieczeństwo

Korzystanie z poczty elektronicznej niesie za sobą wiele zagrożeń dla jej użytkowników. Do
każdego listu można celowo załączyć plik
z zarażonym programem, dokument z makrem będącym wirusem.

Ciekawostka!!!

Każdy komputer ma w sieci przydzielony
własny, unikalny adres, składający się z czterech liczb z zakresu od 0 do 255
oddzielonych kropkami. Dzięki tym liczbą możliwa jest komunikacja pomiędzy
komputerami w Internecie. Zestaw tych liczb nazywa się adresem IP (skrót od
angielskiego Internet Protocol). Każdy zestaw danych przesyłanych pomiędzy
komputerami w Sieci zawiera adresy IP odbiorcy i nadawcy. Dzięki temu
urządzenia zwane routerami , które przekazują dane pomiędzy sobą i głównymi
komputerami w Internecie, wiedzą dokąd kierować zestaw danych.

ĆWICZENIA

1. Na
   portalu poland.com załóż własne konto.

Ø Wyświetlamy
główną stronę portalu poland.com wpisując adres

http://www.poland.com.;

Ø Klikamy
na hiperłączu z napisem „Załóż konto pocztowe”;

Ø Wypełniamy
formularz na którym należy podać swoje dane

osobowe (imię i nazwisko), nazwę
skrzynki pocztowej, hasło

dostępu do niej oraz potwierdzenie
hasła;

2.Wyślij wiadomość na adres: ela_antczak@poland.com .

Ø Wpisujemy
w linii adresu przeglądarki http://poczta.poland.com.

Ø Podajemy
swój identyfikator (nazwę skrzynki pocztowej) i hasło.

Na monitorze
wyświetlony zostanie główny ekran serwisu

pocztowego, z którego można wysłać i
odebrać wiadomości

pocztowe.

Ø Klikamy
na hiperłącze „nowa wiadomość”

Dostęp do książki adresowej możliwy jest po kliknięciu w
zakładkę Adresy . Dodawanie nowego adresu umożliwia opcja Nowy
adres, po której wybraniu należy wpisać niezbędne dane o osobie –
przede wszystkim imię/pseudonim oraz adres e-mail. Pozostałe pola są opcjonalne
i można je wypełnić, bądź nie.

W polu edycyjnym za
przyciskiem Do: należy wpisać adres e-mail korespondenta. W polu za przyciskami
CC: i BCC: można podać adresy osób, do których również można wysłać wiadomość.
Adresy z pola BCC nie będą jednak widoczne dla wszystkich jej odbiorców.

Każda wiadomość
powinna być zatytułowana, dzięki czemu jej odbiorca od razu będzie wiedział ,
czego dotyczy.

Największe okienko
służy do edycji właściwej treści listu.

Jeśli naciśniemy
przycisk Wyślij, list zostanie wysłany.

Jak odebrać pocztę?

Gdy w przeglądarce wyświetlona jest główna strona serwisu
pocztowego, należy kliknąć na nazwie folderu Skrzynka odbiorcza –
pokazane zostaną wszystkie wiadomości, które zostały do nas przesłane. Klikając
w wiersz oznaczający daną wiadomość, można zobaczyć całą treść. Bardzo przydatny jest klawisz Odpowiedz, pozwalający na
dołączenie do nowej wiadomości treść listu, na który odpowiadamy. Automatycznie
adres pocztowy nadawcy wiadomości, na którą odpowiadamy, znajdzie się w polu do:
nowego listu.

2. WIRTUALNE POGAWĘDKI

Internet
daje kilka możliwości realizacji wirtualnych pogawędek z każdym podłączonym do
Sieci. Można więc rozmawiać z kimś z tego samego miasta, jak i z kimś
znajdującym się po drugiej stronie kuli ziemskiej. Najprościej skorzystać z
programu zwanego klientem IRC.

Zasady funkcjonowania IRC

Klient
IRC jest programem, który uruchamiamy na komputerze. Klient IRC musi połączyć
się z serwerem IRC, do którego podłączeni są inni użytkownicy IRC. Nie oznacza
to jednak, że można rozmawiać włącznie z użytkownikami podłączonymi tylko do
tego serwera, gdyż serwery IRC są połączone między sobą. W Polsce znajdują się
cztery serwery IRC : warszawa.irc.pl, lublin.irc.pl, poznan.irc.pl,
kraków.irc.pl.

Najpopularniejszym
klientem IRC jest program mIRC. Przed
uruchomieniem klienta IRC należy zastanowić się, pod jakim pseudonimem chcemy
być widoczni dla innych. Powinien on być unikalny – oznacza to, że jednocześnie
rozmawiać może tylko jedna osoba o takim pseudonimie.

IRC
zapewnia dwie możliwości prowadzenia rozmowy. Można rozmawiać z wieloma osobami
na raz na tzw. Kanałach albo wyłącznie z jednym użytkownikiem tak, aby rozmowa
nie była widoczna dla innych. Kanały maja różne nazwy – są to np. nazwy miast,
państw, zespołów muzycznych. Przykładowe kanały to #polska, #wrocław, #polonia,
#thematrix, #klasa2a. Aby zalogować się na
kanał #polonia, należy wpisać w lini komend:

/join #polonia

Gdy
będziemy już na wybranym kanale na ekranie wyświetlone zostanie okno, w którym
po prawej stronie wyświetlone zostaną wszystkie pseudonimy osób tam
rozmawiających, zaś po lewej wypowiedzi tych osób oraz komunikaty programu (np.
informujące o tym, że ktoś wszedł albo wyszedł z kanału).

Niektóre
z pseudonimów wyświetlonch po prawej stronie poprzedzone są znakiem @. Oznacza
to, że są to użytkownicy o specjalnych uprawnieniach, czyli operatorzy (w
skrócie zwani „opami”), którzy mogą np. zabronić komuś wejścia na kanał,
wyrzucić z niego, zmienić tzw. topic – czyli temat kanału (jest on wyświetlany
w górnym pasku okienka). Operatorzy na popularnych kanałach to ludzie, którzy
mają często długoletni „staż” i cieszą się nienaganną opinią wśród wszystkich
uczestników kanału. Gwarantują oni, że kanał będzie wolny od osób, które nie
potrafią zachować norm tam obowiązujących, czyli tzw. ircowej netykiety.

Przebywając
na kanale można zauważyć, że niektóre z osób (pomimo tego, że ich pseudonimy
poprzedzone są znakiem @) nic nie mówią, a na ekranie można zauważyć jedynie
komunikaty o tym, że ktoś przez nich został np. wyrzucony z kanału. Często są
to tzw. boty, czyli programy automatycznie pilnujące porządku na kanale.

Rozmowa
może być tylko prowadzona między dwiema osobami. W tym celu należy dwukrotnie
kliknąć myszką na wyświetlonym po lewej stronie pseudonimie osoby, z którą
chcemy rozmawiać. Tak więc aby rozmawiać „w cztery oczy”, albo lepiej... „na
dwie klawiatury” z osobą o pseudonimie zuza, należy w linii komend wpisać:

/query zuza

albo
skorzystać z metody opisanej wcześniej.

Rozmówki na WWW

Pewnym
rodzajem IRC są tzw. „chat room”-y, czyli strony WWW umożliwiające prowadzenie
rozmów podobnych do tych, realizowanych za pośrednictwem IRC. Większość
popularnych portal oferuje tę usługę. Jedna z różnic między IRC, a „chat
–em” (czyli sposobem rozmawiania przy
użyciu przeglądarki internetowej) jest fakt, że nie można definiować własnych
kanałów, a jedynie korzystać z utworzonych przez autorów stron. W przypadku
chat-roomów nie istnieje pojęcie bota i operatora, jak w IRC. Wszyscy z
rozmawiających posiadają równe uprawnienia.

Serwery
IRC nie zawsze są dostępne dla użytkowników Internetu podłączonych do niego za
pośrednictwem linii telefonicznych TP S.A. – dlatego też są swego rodzaju
alternatywą dla tych Internautów.

ĆWICZENIE

Wyświetl witrynę o adresie www.poland.com
i uruchom moduł

pogaduszek .

Ø Po wejściu na stronę portalu
poland.com klikamy myszką w

hiperłącze zatytułowane „Chat”;

Ø Wybieramy temat rozmowy;

Ø Wpisujemy swój pseudonim ;

Po chwili na ekranie ukaże się okienko umożliwiające
prowadzenie rozmów. W dolnej linii należy wpisywać tekst naszej wypowiedzi.

Gadu-Gadu

Gadu-Gadu to pierwszy polski
program, umożliwiający bezpośrednią komunikację w Internecie w oparciu o
technologię Instant Messaging. Ponadto umożliwia on wysyłanie wiadomości SMS do
telefonów komórkowych wszystkich polskich sieci komórkowych. Program przeznaczony jest do pracy pod systemem Windows.

Podstawowe możliwości programu:

Ø Pokazuje status użytkowników oraz
zapewnia szybką wymianę wiadomości pomiędzy nimi. Program wyświetla zawsze
aktualny status użytkowników z listy kontaktów. Wiadomo z niego, czy użytkownik
jest w danej chwili dostępny (wtedy można przesłać wiadomość, która natychmiast
ukaże się na jego komputerze), czy też może wyszedł gdzieś na chwilę, albo jest
niedostępny (nie pracuje w sieci). Ilekroć status innego użytkownika zmieni
się, użytkownik od razu ma wyświetlony jego zmieniony status.

Ø Okienko przesyłania wiadomości
pomiędzy użytkownikami umożliwia prowadzenie rozmowy - widać wszystkie
wiadomości wysłane i otrzymane od użytkownika.

Ø Jeżeli użytkownik nie jest aktualnie
dostępny, można wysłać do niego wiadomość SMS. Dzięki unikalnemu połączeniu
tych dwóch sposobów komunikacji - program Gadu-Gadu
umożliwia wysłanie wiadomości do użytkownika ZAWSZE!

Zabezpiecznia:

Ø Program Gadu-Gadu zapewnia wysokie bezpieczeństwo sieciowe - posiada opcję
która uniemożliwia komunikację bezpośrednio pomiędzy komputerami (w zamian
tylko za pośrednictwem serwera). W przypadku używania połączeń
bezpośrendich, są zachowane szczególne metody zabezpieczeń ---peer2perr.html

Ø Konto użytkownika jest zabezpieczone
hasłem. Dzięki temu nikt inny nie może "podszywać" się pod innego
użytkownika. Hasło nie jest przesyłane podczas inicjowania sesji programu
(logowania) jawnie, ale zawsze jest przesyłane do serwera zaszyfrowane.

Dodatkowe informacje:

• Wszelkie
  informacje dotyczące instalacji, konfiguracji i użytkowania można znaleźć
  w Przewodniku lub w FAQ.
  

3.GRUPY DYSKUSYJNE.

Wirtualne tablice ogłoszeń

Grupa
dyskusyjna to miejsce w sieci, gdzie można nadsyłać wiadomości. Każda grupa
dyskusyjna poświęcona jest jednemu tematowi, który określony jest w jej nazwie.
Przykładowe nazwy grup dyskusyjnych to: pl.rec.regionalne.wroclaw,
pl.chip.news, pl.rec.praca.oferowana. Pierwsza z nich poświęcona jest Wrocławiowi,
druga nowościom magazynu komputerowego Chip, a trzecia – dotyczy ofert pracy.
Polskie grupy dyskusyjne zaczynają się od liter pl.

Każdy
kto posiada własną skrzynkę może wysłać wiadomość do grupy dyskusyjnej, jednak
powinna ona być związana z tematem, gdyż nieprzestrzeganie tej zasady nie jest
mile widziane przez pozostałych użytkowników. Wiadomości nadsyłane do grupy
dyskusyjnej podzielone są na wątki. Wątek to powiązane ze sobą wiadomości
nadesłane do grup – pierwsza wiadomość wraz z odpowiedziami jej dotyczącymi.

Jak to działa?

Wiadomości
nadsyłane do grup dyskusyjnych przechowywane są na serwerach grup dyskusyjnych
. Aby móc korzystać z grup dyskusyjnych należy się podłączyć do jednego z
serwerów. Serwery wymieniają się między sobą wiadomościami przesyłanymi do
nich. Dzięki temu, gdy ktoś prześle wiadomość do jednego serwera, zostanie ona
powielona na innych serwerach i może zostać odczytana przez pozostałych, przyłączonych
do nich użytkowników grup dyskusyjnych.

Korzystanie z grup dyskusyjnych

Pracę
z grupami dyskusyjnymi zaczynamy od skonfigurowania programu Outlook Express.
Po jego uruchomieniu i wybraniu opcji Konta w menu Narzędzia należy wcisnąć przycisk Dodaj i Grupy
dyskusyjne. Po podaniu naszego
identyfikatora (czyli pseudonimu lub imienia i nazwiska) i adresu e-mail,
należy dopisać adres serwera grup dyskusyjnych (np. news.chip.pl.)

Wybierając
Narzędzia
i opcje Grupy dyskusyjne – na ekranie pojawi się okienko pozwalające na
wybór pojedynczej grupy dyskusyjnej, którą chcemy przeglądać. Jest to możliwe
po naciśnięciu przycisku Przejdź do. W głównym oknie pojawią
się wiadomości kierowane do tej grupy. Wiadomości poprzedzone znakiem
+oznaczają początek wątku wiadomości. Kiedy najedziemy kursorem na ten znak i
naciśniemy jej lewy przycisk – wątek zostanie „rozwinięty”. Dwukrotne
kliknięcie na wierszu oznaczającym daną wiadomość spowoduje otwarcie okienka z
tekstem wiadomości.

Utworzenie
nowej wiadomości wymaga naciśnięcia przycisku Nowe ogłoszenie w lewym
górnym rogu okna Outlook Express. Następnie należy wpisać treść nowej wiadomości
i wcisnąć klawisz Wyślij.

Ciekawostka!!!

Nazwy
grup dyskusyjnych tworzone są według pewnych zasad. Nazwy ogólnoświatowych grup
dyskusyjnych rozpoczynają się od nazwy kategorii. Wyodrębnić można kilka
głównych: comp – tematy związane z
komputerami, sci – badania naukowe, news – nowości, rec – poświęcone różnym hobby, alt – dyskusje na różne tematy, misc – różności.

Po
pierwszym członie nazwy znajduje się kropka, a następnie zawężenie tematu
grupy, tak więc rec.aquaria oznacza
grupę entuzjastów hodowli rybek akwariowych, a sci.bio badania biologiczne.

Nazwy
polskich grup zaczynają się od pl, a
po nich najczęściej stosuje się zasady opisane wcześniej.

4.INTERNET I TELEFONY KOMÓRKOWE.

Bramki i SMS-y

Wszyscy
polscy operatorzy telefonii komórkowej posiadają witryny internetowe. Jedną z
usług realizowanych za pośrednictwem tych witryn jest wysyłanie krótkich
wiadomości tekstowych (zwanych SMS) do posiadaczy telefonów komórkowych.

Telefony WAP

Dostępne
są także telefony WAP, które umożliwiają przeglądanie specjalnych stron
umieszczonych w sieci Internet w oparciu o protokół WAP. Przeglądanie stron
dokonywane jest za pośrednictwem wyświetlacza telefonu komórkowego. Usługę tę
może wykorzystać osoba posiadająca specjalny telefon komórkowy wyposażony w
przeglądarkę specjalnych stron internetowych. Takim telefonem jest np. Nokia
7110.

Z
miesiąca na miesiąc w Sieci pojawia się coraz więcej witryn internetowych
dostępnych dla użytkowników telefonów komórkowych. Witryny te zawierają np.
informacje o pomocnych numerach telefonów, adresy restauracji, przewodniki po
miastach. Powstają serwisy biznesowe z aktualnymi notowaniami na giełdowymi ,
kursami walut itp.

Ciekawostka!!!

WAP
to skrót od angielskiej nazwy Wireless
Application Protocol, co mniej wiecej oznacza „ Protokół Komunikacji
Bezprzewodowej”. Idea powstania tego protokołu wyszła od firm zajmujących się
telefonią komórkową: Nokia i Ericsson.

ĆWICZENIA

1. Wyślij wiadomość SMS na telefon komórkowy w sieci Plus GSM za
pośrednictwem bramki SMS Plus GSM.

Ø Wchodzimy na stronę http://www.text.plusgsm.pl/sms/

Pojawia się formularz pozwalający na
wysłanie wiadomości

SMS do posiadaczy telefonów działających
w sieci Plus GSM .

Ø Po wypełnieniu odpowiednich pól
naciskamy przycisk Wyślij.

2. Wyślij wiadomość SMS na telefon
komórkowy w sieci Era GSM za
pośrednictwem bramki SMS Era GSM.

Ø Wchodzimy na stronę http://www.eragsm.com.pl

Pojawia się formularz pozwalający na
wysłanie wiadomości

SMS do posiadacz telefonów działających
w sieci Plus GSM .

Ø Po wypełnieniu odpowiednich pól
naciskamy przycisk Wyślij.

5. RADIO PRZEZ SIEĆ

Sieciowe radiostacje

Jedną
z nowszych usług internetowych jest radio sieciowe. Dzięki niemu, kto posiada
dostęp do Sieci, może słuchać dowolnej sieci radiowej, która jest w niej
obecna. Z polskich stacji w Internecie są między innymi Radio Zet i RMF FM.

Wirtualny odbiornik radiowy

Aby
można było odsłuchać audycje radiowe poprzez Sieć, należy zainstalować na
komputerze program pełniący funkcję odtwarzacza radiowego. Program Real Audio
dołączony jest do najnowszych wersji przeglądarek internetowych. Jeśli takiego
programu nie ma należy wpisać w przeglądarce adres strony http://www.x86.pl/download/av/players/Real/realp7.exe.
Program RealAudio zostanie zapisany na dysku komputera po czym klikając w ikonę
programu, automatycznie zainstaluje się on na komputerze.

Jedyną
czynnością, jaka należy wykonać, aby móc słuchać audycji radiowych, jest
wpisanie adresu serwera, z którego nadawana jest audycja. W tym celu wystarczy,
aby w menu Plik wybrać opcję Otwórz lokalizację i wpisać właściwy
adres.

Innym
rozwiązaniem jest wyświetlenie strony rozgłośni internetowej, na której zawarte
jest hiperłącze, po którego kliknięciu automatycznie uruchomiony zostaje
odtwarzacz Real Audio i audycja jest transmitowana do komputera. Aby móc
słuchać audycji stacji RMF FM należy wyświetlić w przeglądarce stronę o adresie
http://realaudio.rmf.fm
i kliknąć w hiperłącze zatytułowane „nadajnik w Polsce”.

Ciekawostka!!!

Serwery
przesyłające dźwięk przez Internet, wykorzystujące technologię RealAudio,
dostosowują prędkość transmisji od natężenia ruchu w sieci. Oznacza to, że
jeśli w Internecie przesyłanych jest w danym momencie dużo informacji,
transmitowany dźwięk jest gorszej jakości. Gdyby nie zastosowano takiego
rozwiązania, transmisja radiowa uległaby przerwaniu.

ĆWICZENIA

1. Zainstaluj na komputerze
odtwarzacz RealAudio.

2. Wyświetl w przeglądarce strony
polskich radiostacji (Radio Zet oraz RMF FM) udostępniających usługę transmisji
przez Internet i posłuchaj fragmentów audycji.

3. W jednej z wyszukiwarek odnajdź
strony rozgłośni radiowych, których serwisy www pozwalają na transmisję radiową
przez Internet.

4.INTERNET ŹRÓDŁEM
ZASOBÓW.

1.FTP

Zasoby w Internecie.

W
Internecie istnieje wiele wspaniałych i przydatnych programów, dostępnych
całkowicie za darmo. W Sieci odnaleźć można grafikę, dźwięk itp. Wszystkie
pliki można skopiować do swojego
komputera, używając specjalnego programu - klient FTP.

W Internecie istnieje spora grupa komputerów – serwerów
FTP, których dyski twarde zawierają miliony gigabajtów archiwów plików. Jeden
program – klient już poznaliśmy, to przeglądarka internetowa, która może pełnić
także funkcję klienta FTP. Jest sporo innych programów – dedykowanych klientów
FTP – umożliwiających transmisję plików między komputerami. Jednym z nich CuteFTP.

Pliki z Sieci można ściągać za pomocą przeglądarek
internetowych, ale jednak praca z klientem FTP ma kilka dodatkowych zalet:
można jednocześnie kopiować kilka plików, klient FTP potrafi wznowić przerwaną
transmisję. Pozwala on także na wysyłanie plików z naszego komputera na dysk
serwera, np. po to, aby zapisać na serwerze dane własnej strony WWW.

Podobnie jak w przypadku adresów stron internetowych
serwery FTP również mają swoje adresy, najczęściej rozpoczynające się od
przedrostka ftp . W Sieci znajdują
się serwery oferujące zasoby oprogramowania shareware
(użytkownik może i powinien zapłacić autorowi za jego użytkowanie) i freeware (całkowicie darmowe).

2. MUZYKA W INTERNECIE.

MP3

Format
zapisu dźwięku na płytach kompaktowych. Ma bardzo dobra jakość. Jednak taki
sposób rejestracji zajmuje sporo pamięci – standardowa płyta CD ROM zawiera
około 650 MB (ok.74 minuty muzyki). Od kilku lat dużą popularność zyskuje
format zapisu plików w formacie MP3. Muzyka w nim zapisana zajmuje około 10%
miejsca w porównaniu do rejestrowanej na płycie kompaktowej. Wiąże się to z
pewną stratą jakości, jednak praktycznie niezauważalną w przypadku odtwarzania
tych plików przez głośniki podłączone do komputera. Taki format zapisu ma
bardzo dużą zaletę na swoim dysku można mieć kolekcję wielu utworów i odtwarzać
je w tle (podczas pracy w innym programie).

W Internecie istnieje bardzo dużo serwerów, na których
znajdują się pliki z muzyką zapisaną w tym formacie. Publikowanie nagrań MP3
bez zgody autora lub wytwórni płytowej jest łamaniem praw autorskich, ponieważ jest to zwykle piractwo! Tak
więc aby wszystko odbyło się w zgodzie z prawem należy korzystać z nagrań
legalnie składowanych na serwerach.

Odtwarzacz WinAmp.

Najpopularniejszym
odtwarzaczem plików MP3 jest WinAmp. Jest to program shareware, dostępny na
wielu serwerach FTP oraz witrynach WWW.

ĆWICZENIA

1.Zainstaluj na komputerze program WinAmp.

Ø Wchodzimy
na stronę o adresie http://www.winamp.com

Ø Klikamy
myszką w ikonę get winamp, a
następnie download;

Ø Wskazujemy
lokalizację na dysku

(program zostanie
automatycznie zapisany)

2.Z witryny o adresie mp3.wp.pl ściągnij kilka nagrań
zapisanych w

formacie MP3 i odtwórz je.