CHARAKTERYSTYKA DZIECKA NIEDOSTOSOWANEGO
I DANE
DOTYCZĄCE UCZNIA
Imię: Bartosz
Urodzony:
04.
07. 1986 rok
Adres: Rzeszów
Data przyjęcia do szkoły: 01. 09. 2000 rok
Szkoła: Gimnazjum
Klasa: II
Czy był kierowany do poradni: TAK, 11. 2000 rok
Z jakiego powodu był kierowany do poradni: Ze względu na zaburzenia w zachowaniu, np. kłamstwo,
demonstracyjne łamanie nakazów, agresję wobec uczniów i nauczycieli.
II DANE
O SYTUACJI DOMOWEJ UCZNIA
1. Imię ojca: Zbigniew
Imię matki: Elżbieta
Wykształcenie
ojca: podstawowe
Wykształcenie
matki: podstawowe
2. Sytuacja rodzinna:
rodzinna pełna
3. Rodzeństwo:
a) imię: Ewa wiek: 6 lat
4. Warunki materiale: złe
5. Warunki mieszkaniowe:
światło, co, woda, zaplecze sanitarne
6. Współpraca rodziców ze szkołą:
(kontakt z nauczycielami, udział w zebraniach)
Rodzice stawiają się na wywiadówki, zebrania. Nie
przychodzą do szkoły z własnej inicjatywy, lecz na ewidentne „żądanie” np.
wychowawcy, pedagoga.
III ZACHOWANIEA
NIELETNIEGO ŚWIADCZĄCE
O NIEDOSTOSOWANIU SPOŁECZNYM I ICH
PRZYCZYNY
1.Zachowanie w domu
-
często mija się z prawdą, kłamie, fantazjuje
-
podporządkowuje się pozornie
-
leniwy
-
często bywa rozproszony
-
lekceważy rodziców
-
obojętny
2. Zachowanie w szkole
-
palenie papierosów
-
wagary
-
demonstracyjne łamanie nakazów
-
zaczepny
-
agresywny
-
rozmawia na lekcji
-
odpowiada nie na temat
-
przeklina
3. Zachowanie w środowisku lokalnym
-
palenie papierosów
-
przewodzi grupie
-
zaczepny
- lubi
wszczynać bójki
PRZYCZYNY:
-
trudne warunki socjalno-bytowe w rodzinie
- zły
klimat w rodzinie, zdeterminowany konfliktami, różnymi formami agresji
-
stosowanie nieprawidłowych metod wychowawczych wobec dorastającej
jednostki
-
zaburzenia więzi emocjonalnych między jednostką a członkami rodziny
-
występowanie zjawisk patologicznych w rodzinie i negatywnych wzorów
zachowań
- brak
kontroli i zainteresowania ze strony rodziny
-
odtrącenie, wyśmiewanie, poczucie osamotnienia
-
nieodpowiednie formy i sposoby spędzenia wolnego czasu, np. palenie
papierosów, bójki
-
przynależność do podkultur, grup chuligańskich
-
pragnienie zaimponowania grupie
IV
CHARAKTERYSTYKA SPORZĄDZONA
NA PODSTAWIE:
1. opinii pedagoga szkolnego
2. metody socjometrycznej
3. wywiadu z rodzicami
4. wywiadu z nauczycielem
5. wywiadu z nieletnim
1. Informacje wstępne od pedagoga dotyczące
dziecka
Bartek przyszedł
do Sz. P. w II klasie Gimnazjum. Początkowo był bardzo źle przyjęty przez
klasę. Chciał jak najszybciej „wkupić się” w grupę. Pragnął być zauważony,
lubiany i zaakceptowany. Zaczął przeszkadzać na lekcjach, miał bardzo złe
stopnie i zachowanie. Lgnął do chłopców, z którymi były problemy wychowawcze,
dlatego też coraz częściej postrzegano go jako kogoś: złego, niedobrego,
niegrzecznego.
By
zainteresować klasę swoją osobą, Bartek często kłamał, fantazjował. Jego
zachowanie zaczęło budzić niepokój nauczycieli i pedagoga szkolnego.
Postanowiono skierować chłopca do poradni.
Powodem
wizyty w poradni była:
-
agresja
-
notoryczne kłamstwo
2. Metoda socjometryczna
Podczas zajęć podałam uczniom kilka
specjalnie skonstruowanych pytań. W odpowiedzi osoby badane miały podać
nazwisko lub nazwiska osób, czyli dokonać wyboru pewnych osób spośród grupy, z
którymi chciałaby najbardziej lub najmniej wejść w kontakt, przy założeniu
pewnych warunków. Uczniowie mieli uzasadnić swój wybór, sprowadza się to do
wskazania pewnych ludzi, z którymi chcieliby najbardziej bądź najmniej
przebywać w określonych sytuacjach charakterystycznych dla życia grupy.
Pytania:
1. z kim chciałbyś
najbardziej siedzieć razem w ławce i dlaczego?
2. z kim chciałbyś
najmniej siedzieć razem w ławce i dlaczego?
3. komu z klasy
powierzyłbyś swoją największą tajemnicę i dlaczego?
4. komu z klasy nie
powierzyłbyś swojej największej tajemnicy i dlaczego?
5. z kim z klasy
chciałbyś najbardziej siedzieć w autokarze jadąc na wycieczkę i dlaczego?
6. z kim z klasy
chciałbyś najmniej siedzieć w autokarze jadąc na wycieczkę i dlaczego?
Wnioski:
1. Z Bartkiem chciałaby
najbardziej siedzieć w ławce tylko 1 osoba, a najmniej chętnie usiadłoby z nim
15 osób.
2. Nikt nie powierzyłby
mu swojej tajemnicy, a najmniej chętnie zaufałoby mu 7 osób.
3. Nikt z klasy chętnie
nie usiadłby z Bartkiem w autokarze, a 5 osób najmniej chętnie usiadłoby z nim
podczas klasowej wycieczki.
3. Wywiad z rodzicami:
Wnioski:
Rodzice Bartka to
ludzie „prości”, „zmęczeni życiem”. Pan Zbigniew jest alkoholikiem i nie
potrafi sprostać roli ojca. Stosowane przez niego metody wychowawcze są
nieprawidłowe, tzn. bije syna, krzyczy na niego, nazywa go „darmozjadem” i
„śmierdzącym leniem”. Matka jest znerwicowaną inwalidką II grupy. Kobieta jest
całkowicie podporządkowana mężowi, nie potrafi mu się przeciwstawić, nie ma
własnego zdania.
Pani
Elżbieta uważa, że Bartek to:
-
„dobry chłopiec, ale leniwy, nigdy nie ma go w domu”.
Opiekunka nie wie co syn lubi robić, co go
interesuje, nie zna jego przyjaciół. Zapytana o jego wyniki w nauce odpowiada:
- „jest już w 8 klasie, to musi być
dobry”.
4.Wywiad z nauczycielem
Wnioski:
Wychowawca
wyraźnie nie akceptuje chłopca. Uważa, że Bartek jest krnąbrnym, źle wychowanym
„smarkaczem”.
Sądzę, że nauczyciel chętnie
„pozbyłby się” chłopca. Uczeń przysparza mu kłopotów, obniż frekwencję,
przeklina i jest agresywny.
Pan
Markocki nie lubi tych, którzy:
- „wagarują i kłamią, a tym samym stawiają
go w złym świetle jako pedagoga”.
Wychowawca nie zna zamiłowań i
zainteresowań Bartka. Nie interesuje się jego sytuacją rodzinną i materialną.
Uważa, że:
-
„wszystkiemu są winni rodzice”.
Zapytany: „co zrobił by pomóc opiekunom w
wychowaniu Bartosza” , - nie umiał udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
4. Wywiad
z Bartkiem
Wnioski:
Bartek
podczas wywiadu był opanowany i spokojny. Chętnie udzielał odpowiedzi. Po 20
minutach rozmowy wstał i podszedł do okna. Przez jakiś czas milczał, a potem
odrzekł, że lubi ptaki, a szczególnie gołębie. Stwierdził, że: „nie jest taki
zły”, że „chciałby być lepszy”. Po tym stwierdzeniu ponownie usiadł i nie
odezwał się już ani słowem. Można powiedzieć, że posmutniał, „przygasł”,
zamknął się w sobie, w swoim własnym świecie.
Uważam,
że chłopiec potrzebuje miłości, przyjaźni oraz poczucia stabilizacji. Bartek
nie zdaje sobie sprawy, że droga, którą obrał sama go gubi. Poprzez swoje
zachowanie ma niewielu kolegów a i nauczyciele nie popierają jego postępowania.
Chłopiec nie wie w jaki sposób zaskarbić sobie miłość i przyjaźń uczniów i
nauczycieli.
Czuje, że jest wyśmiewany, odrzucany i
dlatego sam podobnie się zachowuje (odrzuca, szydzi), jest agresywny.
- Zaloguj się lub zarejestruj by odpowiadać
